Gepost op

Het Rechte Spoor – 2020 | Vrijdag 25 december

Als ik wacht, zal het graf mijn huis zijn; in de duisternis zal ik mijn bed spreiden.
Job 17 vers 13

Op 25 december 2004 veroorzaakte een krachtige aardbeving een geweldige tsunami. Alleen al in de provincie Atjeh, in de noordpunt van het Indonesische eiland Sumatra, kwamen ruim 100.000 mensen om het leven. Van het dorp Kajhu werd 85 procent van de inwoners gedood. De overlevenden besloten het dorp te verlaten. – Eind 2018 waren bouwvakkers er bezig. Ze bouwden er nieuwe huizen. Ze stuitten op een massagraf. Daarin lagen 45 lichamen. De slachtoffers van de tsunami werden herbegraven op het plaatselijke kerkhof.

Alle graven worden eens geopend. In de dagtekst brengt Job zijn wanhoop tot uitdrukking. Voor zijn gevoel was het graf zijn eeuwige bestemming. Wat zat hij ernaast!

Wat is ons eeuwig huis? Voor ons allen die de Heere Jezus als hun Heiland hebben aangenomen, geldt dat we op weg zijn naar de hemel. Die woonplaats van God de Vader is ons thuis geworden. We zijn immers Zijn kinderen geworden en mogen daar wonen waar Hij thuis is. Wat een voorrecht: eeuwig mogen we zijn bij onze Heiland en bij Zijn en onze Vader!

 

Het dagboek bestellen?