Zondag 15 november
Zijn toorn verscheurt en haat mij; Hij knarsetandt tegen mij; mijn Tegenstander scherpt Zijn ogen tegen mij.
Job 16 vers 9
Job voelde zich ellendig. God had bijzonder grote beproevingen in zijn leven toegelaten, omdat Hij hem wilde opvoeden en hem iets wilde leren. Zijn drijfveer was liefde. Dat begreep Job nog niet. Hij zag God als zijn Tegenstander. Hij dacht dat God hem graag kwelde en hem haatte. Hij zat ernaast.
Toen de Heere Jezus in de uren van duisternis aan het kruis hing, waren de woorden van onze dagtekst profetisch wél waar. Hoe vreselijk!
De Heiland Zelf was zonder zonde. Daarom had Gods welbehagen onafgebroken op Hem gerust. Maar aan het kruis nam Hij onze talloze zonden op Zich. Hij beleed ze voor God alsof Hij ze Zelf had bedreven. Ja, Hij werd zelfs tot zonde gemaakt.
Hoe kon God anders reageren dan in verscheurende toorn? Hij is volkomen heilig. Hij haat de zonde, heeft een volkomen afschuw van ongerechtigheid. Het was een ‘heilige woede’ waarin Hij ontstak. Hij moest de zonde oordelen en Zijn slagen troffen Zijn geliefde Zoon. Wat een verschrikking voor Hem!