In Grazige Weiden

Wij zijn dan gezanten namens Christus, alsof God Zelf door ons smeekt. Namens Christus smeken wij: laat u met God verzoenen.

2 Korinthe 5 vers 20

Op 23 augustus 1903 verstuurde éne Ewart een ansichtkaart naar Lydia Davies; op 16 augustus 2024 werd die bezorgd. Waar die kaart de tussenliggende 121 jaar was geweest, was een raadsel. Op het adres in de stad Swansea, in Wales, waar Lydia toen woonde, is ondertussen een bank gevestigd.

De Schepper heeft voor alle mensen een boodschap. Die ‘stuurt Hij hen ook toe’. Hij probeert hun harten te bereiken. Helaas komt het niet altijd aan. Dan blijft een hart gesloten. Dat ligt niet aan de Afzender, maar aan de ontvanger.

God smeekt alle mensen – via Zijn gezanten, Zijn knechten en predikers – om zich met Hem te laten verzoenen. Dat is nodig, want er bestaat vijandschap van de zijde van de mens naar Hem toe. Allen zijn Hem immers ongehoorzaam geweest en hebben gezondigd. Dat staat in de weg; en dat moet uit de weg!

Daarom Zijn dringende oproep, Zijn kloppen aan het hart van ieder mens: ‘Laat u met Mij verzoenen!’

De liefde van Christus dringt ons, die tot dit oordeel gekomen zijn: als Eén voor allen gestorven is, dan zijn zij allen gestorven. En Hij is voor allen gestorven, opdat zij die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem Die voor hen gestorven en opgewekt is.

2 Korinthe 5 vers 14 en 15

Eén is voor allen gestorven en nu leven allen voor die Ene, Jezus Christus.

Is dat niet wonderlijk? De Heere Jezus is naar het kruis gegaan, geheel alleen. Hij ging daar voor miljarden mensen in de dood. Hij droeg de zonden van al die velen die in Hem zouden geloven. Ja, Hij stierf voor allen, Hij alleen.

Is het daarom niet volkomen normaal dat wij nu voor Hem leven? Hij heeft zo veel voor ons gedaan! Hij betaalde een prijs die zó ontzettend hoog is: Zijn eigen bloed. Zodoende heeft Hij alle rechten op ons.

Alleen, we leven niet zozeer voor Hem omdat het moet, maar omdat dat ons verlangen is. Omdat we Hem liefhebben. Omdat Hij onze harten heeft veroverd.

Dat maakt ons leven rijk en geeft het zin. Bovendien heeft het resultaten die eeuwig zijn.

Jezus zei tegen hen: Mijn voedsel is dat Ik de wil doe van Hem Die Mij gezonden heeft en Zijn werk volbreng.

Johannes 4 vers 34

Er was nog nooit een mens op aarde geweest die dit naar volle waarheid kon zeggen. De Heere Jezus echter heeft het verwerkelijkt. Hij was niet alleen gehoorzaam vanuit een verplichting, maar het was Zijn voedsel. Hij vond er Zijn bevrediging in. Wat moet dat voor de Vader oneindig kostbaar zijn geweest!

Hij had vierduizend jaar de mensen gadegeslagen. Het was triest: er was er niet één die naar Hem vroeg. Allen waren ongehoorzaam. In velen werkte Hij door Zijn Geest bekering. Ze werden Zijn eigendom en verlangden er dan naar gehoorzaam te zijn. Maar het was heel gebrekkig. ’t Ging met vallen en opstaan.

Hoe anders was dat bij de Heere Jezus! Vanaf het begin handelde Hij in alles precies zoals God het wenste. Nooit zette Hij een stap of sprak Hij een woord als God Hem daartoe niet opdracht had gegeven. Gods wil was in alles voor Hem bepalend. Zelfs toen het Gods wil was dat Hij naar het kruis zou gaan, zei Hij: “Uw wil geschiede!”

Jezus zei tegen hem: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij.

Johannes 14 vers 6

In 1907 begonnen de Amerikanen met de aanleg van het Panamakanaal. Op 15 augustus 1914 voer een Amerikaans stoomschip er als eerste door. Voor de handelsvaart was de verbinding tussen de Atlantische en de Grote Oceaan een geweldig voordeel. Het graven van het kanaal had wel aan 5600 arbeiders het leven gekost.

Om de verbinding tussen de mens en God mogelijk te maken, stierf de Heere Jezus Christus. Hij heeft niet de weg van een mens tot God korter gemaakt, want die weg bestond helemaal niet. Hij heeft een verbinding mogelijk gemaakt. Hij is dé Weg!

Daarvoor heeft Hij Zijn leven afgelegd. Met dat doel is Hij op aarde gekomen. Hij werd geboren om te kunnen sterven. Want alleen door de dood konden de zonden worden weggedaan.

Door Hem komen we tot God de Vader. Dat wil zeggen: door het geloof in de Heere Jezus en op grond van Zijn kruis kunnen we met God in verbinding staan, ja, worden we zelfs Zijn kinderen!

Daarom danken ook wij God zonder ophouden dat u, toen u van ons het gepredikte Woord van God hebt ontvangen, het ook aangenomen hebt, niet als een mensenwoord, maar (zoals het werkelijk is) als Gods Woord, dat ook werkzaam is in u die gelooft.

1 Thessalonika 2 vers 13

Dagelijks wordt een enorme berg informatie over ons uitgestort. Bij vooral ouderen ligt ’s ochtends de krant op de mat en bij velen staat de hele dag de computer aan met toegang tot het internet. Op het werk zijn de binnenkomende e-mails een stroom, maar in vergelijking daarmee de berichtjes via de sociale media een stortvloed. Daarbij komt nog de reclame en klinkt op veel plaatsen de radio.

Al die informatie kunnen we onmogelijk opnemen en verwerken. Daarom moeten we oppassen. Het mag niet zo zijn dat door al die dingen de boodschap van God voor ons wordt verdrongen. Het is in de eerste plaats belangrijk dat we Zijn stem horen en werkelijk ter harte nemen.

Wat God ons in Zijn Woord te zeggen heeft, is pas echt belangrijk. Laten we dat beseffen en er dan ook de tijd voor nemen! Het is werkelijk gezegend om de Bijbel in alle rust te lezen.

Wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus openbaar worden, opdat ieder vergelding ontvangt voor wat hij door middel van zijn lichaam gedaan heeft, hetzij goed, hetzij kwaad.

2 Korinthe 5 vers 10

Een postbezorger uit Hengelo was op vakantie. Hij werd die drie weken vervangen door een tijdelijke kracht. Die maakte het zich makkelijk en mikte alle post gewoon in de vuilnisbak, ook rechtbankstukken en creditcards. ’t Was wel erg kortzichtig, want uiteraard had dat muisje een staartje.

Alles wat we doen of juist niet doen, heeft gevolgen. Ieder komt eens voor de troon van Christus te staan en dan wordt alles openbaar. En niet alleen wordt alles openbaar, alles wordt ook vergolden!

Als je daar met je zonden komt te staan, loopt dat dus finaal verkeerd af. Want dan kan Christus niet anders dan je veroordelen tot de eeuwige vuurzee. Hij is immers heilig.

Maar als je daar staat terwijl je door Hemzelf bent gereinigd van je zonden, als je zonden je zijn vergeven op grond van Zijn eigen sterven aan het kruis, is er geen veroordeling. Eeuwig mogen we met Hem in het Vaderhuis wonen.