In Grazige Weiden

Wees op uw hoede dat u de HEERE, uw God, niet vergeet (...) Wanneer u eet, verzadigd wordt (...) pas ervoor op dat uw hart zich dan niet verheft en u de HEERE, uw God, vergeet, Die u uit het land Egypte, uit het slavenhuis, geleid heeft.

Deuteronomium 8 vers 11 tot en met 14

God kent onze vergeetachtigheid. Hij weet hoe ondankbaar we kunnen zijn. Daarom waarschuwde Hij Zijn aardse volk Israël; en de geschiedenis van het volk laat zien hoezeer God gelijk had. Hij waarschuwt vandaag ook ons.

Wij lopen als christenen ook het gevaar om in welvaart en voorspoed niet meer zo aan God te denken. Nee, Hem helemaal vergeten, dát doen we natuurlijk niet! We bidden nog wel en lezen na het eten ook nog wel in de Bijbel, maar denken we werkelijk nog aan Hem? Zijn we nog echt dankbaar voor alles wat Hij geeft, voor alle materiële en geestelijke zegeningen? Of vinden we het eigenlijk vanzelfsprekend en mopperen we zachtjes als het een keertje iets minder is?

De Heere Jezus is de onuitsprekelijke Gave van God, de grootste van al Zijn gaven. Kunnen we God ooit genoeg voor Hem danken?

En zie, er stond een troon in de hemel, en op de troon zat Iemand. En Hij Die daar zat, zag eruit als de stenen jaspis en sardius.

Openbaring 4 vers 2 en 3

In Botswana worden veel diamanten gevonden. De opbrengst van de dure stenen wordt geschat op ruim 3 miljard euro per jaar. In augustus 2024 werd er de op één na grootste diamant ooit opgegraven. Hij was 2492 karaat, dat is bijna een pond zwaar. De grootste ooit was de Cullinan van 3106 karaat. Die is verwerkt in de Britse kroonjuwelen.

Edelstenen zijn niet voor ons, gewone mensen. Hij Die op de troon in de hemel zit, de Koning der koningen, wordt vergeleken met edelgesteente. Ja, Gods heerlijkheid straalt! Zijn macht en majesteit worden zichtbaar.

Ieder mens zal voor die troon komen te staan. Sommigen hebben zich voorgenomen dan dit of dat tegen God te zeggen. Arme dwazen! Ze zullen alleen maar sidderend kunnen neervallen. Beven zullen ze voor de grootheid en heiligheid van hun Schepper en Rechter. – Echt, het zijn dwazen. Want ze hebben nu de kans om zich tot Hem te bekeren en hun schuld te erkennen. Dan wordt Hij ook hun Vader en worden zij Zijn kinderen. Dan is er geen enkele vrees meer.

HEERE, U doorgrondt en kent mij.

Psalm 139 vers 1

In de DNA-databank voor strafzaken wordt niet werkelijk DNA bewaard, maar worden de profielen ervan opgeslagen; die bestaan uit cijfers en zijn voor elke persoon uniek. In 1997 werd het eerste profiel opgeslagen; twee jaar geleden waren er 400.000 opgenomen. Van alle sporen die door de politie zijn veiliggesteld voor een strafrechtelijk onderzoek, leverde toen al 62 procent een match op met iemand in de databank.

Er is soms heel wat inspanning voor nodig om daders van misdrijven te vinden én hun misdaden te bewijzen. Voor God natuurlijk niet. Elk mens is een schepsel van Hem. Hij ziet ze niet alleen lopen, maar weet ook wat er in hen omgaat.

’t Is te begrijpen dat velen dat maar angstaanjagend vinden. Als je nog met zonden beladen bent, ís dat ook verschrikkelijk. Maar we kunnen de Alwetende niet onwetend maken. We kunnen er wel voor zorgen dat we onze zonden kwijtraken. Dat wil zeggen: de Heere Jezus is ervoor gestorven, en wie in Hem gelooft, worden alle zonden vergeven. Zó word je van je zonden gereinigd. En dan kun je frank en vrij voor God staan, als een geliefd kind!

Wij zijn dan gezanten namens Christus, alsof God Zelf door ons smeekt. Namens Christus smeken wij: laat u met God verzoenen.

2 Korinthe 5 vers 20

Op 23 augustus 1903 verstuurde éne Ewart een ansichtkaart naar Lydia Davies; op 16 augustus 2024 werd die bezorgd. Waar die kaart de tussenliggende 121 jaar was geweest, was een raadsel. Op het adres in de stad Swansea, in Wales, waar Lydia toen woonde, is ondertussen een bank gevestigd.

De Schepper heeft voor alle mensen een boodschap. Die ‘stuurt Hij hen ook toe’. Hij probeert hun harten te bereiken. Helaas komt het niet altijd aan. Dan blijft een hart gesloten. Dat ligt niet aan de Afzender, maar aan de ontvanger.

God smeekt alle mensen – via Zijn gezanten, Zijn knechten en predikers – om zich met Hem te laten verzoenen. Dat is nodig, want er bestaat vijandschap van de zijde van de mens naar Hem toe. Allen zijn Hem immers ongehoorzaam geweest en hebben gezondigd. Dat staat in de weg; en dat moet uit de weg!

Daarom Zijn dringende oproep, Zijn kloppen aan het hart van ieder mens: ‘Laat u met Mij verzoenen!’

De liefde van Christus dringt ons, die tot dit oordeel gekomen zijn: als Eén voor allen gestorven is, dan zijn zij allen gestorven. En Hij is voor allen gestorven, opdat zij die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem Die voor hen gestorven en opgewekt is.

2 Korinthe 5 vers 14 en 15

Eén is voor allen gestorven en nu leven allen voor die Ene, Jezus Christus.

Is dat niet wonderlijk? De Heere Jezus is naar het kruis gegaan, geheel alleen. Hij ging daar voor miljarden mensen in de dood. Hij droeg de zonden van al die velen die in Hem zouden geloven. Ja, Hij stierf voor allen, Hij alleen.

Is het daarom niet volkomen normaal dat wij nu voor Hem leven? Hij heeft zo veel voor ons gedaan! Hij betaalde een prijs die zó ontzettend hoog is: Zijn eigen bloed. Zodoende heeft Hij alle rechten op ons.

Alleen, we leven niet zozeer voor Hem omdat het moet, maar omdat dat ons verlangen is. Omdat we Hem liefhebben. Omdat Hij onze harten heeft veroverd.

Dat maakt ons leven rijk en geeft het zin. Bovendien heeft het resultaten die eeuwig zijn.

Jezus zei tegen hen: Mijn voedsel is dat Ik de wil doe van Hem Die Mij gezonden heeft en Zijn werk volbreng.

Johannes 4 vers 34

Er was nog nooit een mens op aarde geweest die dit naar volle waarheid kon zeggen. De Heere Jezus echter heeft het verwerkelijkt. Hij was niet alleen gehoorzaam vanuit een verplichting, maar het was Zijn voedsel. Hij vond er Zijn bevrediging in. Wat moet dat voor de Vader oneindig kostbaar zijn geweest!

Hij had vierduizend jaar de mensen gadegeslagen. Het was triest: er was er niet één die naar Hem vroeg. Allen waren ongehoorzaam. In velen werkte Hij door Zijn Geest bekering. Ze werden Zijn eigendom en verlangden er dan naar gehoorzaam te zijn. Maar het was heel gebrekkig. ’t Ging met vallen en opstaan.

Hoe anders was dat bij de Heere Jezus! Vanaf het begin handelde Hij in alles precies zoals God het wenste. Nooit zette Hij een stap of sprak Hij een woord als God Hem daartoe niet opdracht had gegeven. Gods wil was in alles voor Hem bepalend. Zelfs toen het Gods wil was dat Hij naar het kruis zou gaan, zei Hij: “Uw wil geschiede!”