Donderdag 9 april
Wij struikelen allen in veel opzichten.
Jakobus 3 vers 2
Agenten zetten op de A4 ter hoogte van Leiderdorp een auto aan de kant. De man reed 170 kilometer per uur, met twee kleine kinderen op de achterbank. De auto was ook niet verzekerd en de apk was verlopen. Niet veel later kwam de auto weer langs. Toen zat de moeder van de man achter het stuur. De auto waren ze kwijt: die werd vernietigd of verkocht.
Hoeveel ouders zullen tegen hun kinderen hebben gezegd: ‘Wat ben je hardleers!’? We kunnen het allemaal tegen onszelf zeggen. We struikelen elke keer weer. – Struikelen gaat per ongeluk. Zondigen doen we vaak ook nog bewust. Dát is de mens.
God had Adam zó duidelijk gewaarschuwd om niet van die éne boom te eten – en hij deed het toch. Daarvoor is geen excuus. Zijn nakomelingen zijn allemaal ‘van dezelfde lap gescheurd’. We hebben als mensen daarom allemaal het oordeel verdiend. Het is de onmetelijke genade van God dat Hij zulke mensen als Zijn kinderen wil hebben. Daartoe heeft Hij ons geschikt gemaakt door het kruis van Zijn eigen Zoon. Want daardoor zijn ons alle zonden vergeven en werden we gerechtigheid van God.