In Grazige Weiden

Nadat Hij hen rondom toornig aangekeken had, tegelijk bedroefd over de verharding van hun hart, zei Hij tegen de man: Steek uw hand uit.

Markus 3 vers 5

De innerlijke heerlijkheid van de Heere Jezus is groot! Hij was omringd door mensen die loerden op een gelegenheid Hem in een val te lokken. Ze zochten iets waarvan ze Hem konden beschuldigen, zodat ze Hem kwijtraakten.

De Zoon des mensen was tegelijk de alwetende God. Hij kende hun gedachten en motieven. Daarom wist Hij nauwkeurig hoe slecht Zijn tegenstanders wel waren, hoe verdorven en verhard.

Hoewel Hij vol liefde en goeddoende Zijn weg ging, laat de dagtekst een glimp zien van wat in de toekomst zal plaatsvinden: Hij zal het oordeel over de ongelovige mens uitspreken en hem in Zijn toorn veroordelen.

Anderzijds – en hoe kostbaar is dat! – is in de Bijbel sprake van Zijn verdriet. Hij was bedroefd over de verharding van hun hart. Bij Hem was niets van verbittering. Het was niet zo dat Hij door hun slechtheid niets meer met hen te maken wilde hebben. Nee, Hij was verdrietig over hun afwijzing!

Niemand komt tot de Vader dan door Mij.

Johannes 14 vers 6

Het had een feestje in Lochem moeten zijn, vandaag twee jaar geleden, maar dat werd verstoord. Van een nieuwe brug over het Twentekanaal zou de eerste brugboog worden geplaatst. Op het hoogste punt gehesen, ging het fout: het brugdeel viel met geweld naar beneden, op een bouwsteiger. Er vielen twee doden en enkelen raakten gewond.

Om de ‘brug’ naar de hemel te bouwen, moest er Eén sterven: Jezus Christus. Dat was niet een ongeluk, maar bittere noodzaak. Want onze zonden moesten uit de weg worden geruimd – en dat kon alleen door het oordeel van God erover uit te oefenen. Vanwege Gods heiligheid moet elke zonde worden gestraft.

Door het sterven van de Heere Jezus is de verbinding met God echter tot stand gebracht. Het werk om de verzoening mogelijk te maken, ís volbracht!

Wij moeten nu alleen nog ‘die brug oversteken’. We moeten ook daadwerkelijk tot God gaan en onze zonden belijden.

Het is niet voldoende dat de mogelijkheid om gered te worden, bestaat; het is ook nodig om in de Heere Jezus te geloven, zodat we echt Gods kind worden!

Als één persoon uit de bevolking van het land zonder opzet gezondigd heeft (...) dan moet hij zijn offergave brengen: een geit, een vrouwtje zonder enig gebrek, voor zijn zonde, die hij begaan heeft. Dan moet hij zijn hand op de kop van het zondoffer leggen, en men moet dat zondoffer slachten.

Leviticus 4 vers 27 tot en met 29

Door het tentenkamp van Israël in de woestijn loopt een man met een geit aan een touw naar de tabernakel waarin God woont, en laat het dier aan een priester zien. Die brengt hem naar het altaar.

De man kijkt niet blij: hij is God ongehoorzaam geweest en heeft vergeving nodig. Daarom moet hij dat dier offeren. Hij legt zijn hand op de kop van dat onschuldige dier, zodat z’n zonde daarop overgaat. Dan moet hij het beest eigenhandig slachten.

De priester verricht met het bloed, het vet en het vlees van het dier alle nodige handelingen. Dan kan de man verlicht en blij naar huis gaan: zijn schuld is bedekt.

Zo moest de Heere Jezus, Gods Zoon, terwijl Hij onschuldig was, sterven aan het kruis. Zijn bloed heeft Hij gestort om de schuld weg te doen van allen die in Hem geloven. Hij is het ware Offer!

De slang nu was de listigste onder alle dieren van het veld, die de HEERE God gemaakt had; en hij zei tegen de vrouw: Is het echt zo dat God gezegd heeft: U mag niet eten van alle bomen in de hof?

Genesis 3 vers 1

Uit een woning aan de Sont in Lelystad ontsnapte vandaag twee jaar geleden een slang. Het was een schildneuscobra, 50 centimeter lang. Omdat zo één giftig is, werd in de buurt gewaarschuwd om ramen en deuren dicht te houden. Een maand later werd hij gezien, in een achtertuin van een andere woning aan de Sont. Binnen enkele minuten was de eigenaar ter plaatse en borg de cobra veilig op, zonder dat hij onheil had aangericht.

De slang in Genesis 3 had wél schade veroorzaakt – en wat voor schade! Adam en Eva zondigden. Zo kwam de dood in de wereld. Al hun nakomelingen erven van hen de zondige natuur. Allemaal hebben we gezondigd en verdienen we het oordeel.

We hebben alle reden om de Heere Jezus diep dankbaar te zijn, want Hij heeft aan het kruis de satan overwonnen, ja, de slang de kop vermorzeld. Hij heeft ons allen die in Hem geloven, uit de macht van de boze bevrijd en het oordeel voor ons gedragen. Hij alleen heeft alles goed gemaakt!

Vanaf het zesde uur kwam er duisternis over heel de aarde, tot het negende uur toe. Ongeveer op het negende uur riep Jezus met een luide stem: Eli, Eli, lama sabachtani? Dat betekent: Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?

Mattheüs 27 vers 45 en 46

Eind 2023 haalde iemand in Engeland z’n theorie- examen van het rijbewijs. Het was zijn zestigste poging – en die lukte! Hij had er een half jaar over gedaan, want er moeten daar drie werkdagen tussen de pogingen zitten. Het had hem ook 1400 pond gekost. Maar, hij had z’n papiertje!

Sommige dingen kosten gewoon veel ‘bloed, zweet en tranen’. Het allermoeilijkste dat ooit is volbracht, is het sterven van Jezus Christus aan het kruis.

Natuurlijk, honderdduizenden zijn aan een kruis gebonden of gespijkerd en die vreselijke dood gestorven. Maar alleen voor de Heere Jezus geldt: toen Hij aan het kruis hing, daalde er een diepe duisternis neer van drie uren lang. Tijdens díe uren werd Hij door God verlaten, omdat Hij de zonden droeg van alle mensen die in Hem zouden geloven.

Dat oordeel is voor Hem ontzettend geweest. Hij onderging dat uit liefde, om ons te kunnen redden!

Ik zal rein water op u sprenkelen en u zult rein worden (...) Dan zal Ik u een nieuw hart geven en een nieuwe geest in uw binnenste geven. Ik zal het hart van steen uit uw lichaam wegnemen en u een hart van vlees geven.

Ezechiël 36 vers 25 en 26

In 1985 werd Bert Janssen in Londen geopereerd: hij kreeg een donorhart. Na 39 jaar werkte dat nog steeds. Het was een wereldrecord. De nu 59-jarige man was er ontzettend dankbaar voor.

We kunnen allemaal een nieuw hart krijgen. Nee, niet een donorhart, want dat is van een mens die net zo slecht is als wij. Dát is dus geen verbetering.

Het is veel mooier: Gód geeft ons een nieuw hart. Dat is niet een hart van steen, koud en gevoelloos, maar een hart van vlees, warm, levend, kloppend.

Ieder die in de Heere Jezus gelooft, ontvangt zo’n hart. Hij krijgt nieuw leven. Dat is het eeuwige leven. Niet voor 39 jaar, maar voor altijd.

Dat is zo’n kostbaar geschenk van God. Hij ziet ons als dode mensen, als gevolg van onze zonden. Maar door het geloof in de Heere Jezus worden we gereinigd en ‘opgewekt’. We zijn dan wedergeboren, ja, uit God geboren – en voor eeuwig Zijn kind!