Zondag 1 november
Toen de hoofdman over honderd zag wat er gebeurd was, verheerlijkte hij God en zei: Werkelijk, deze Mens was rechtvaardig.
Lukas 23 vers 47
De officieren in het Romeinse leger waren geen watjes. Het kruisigen van opstandelingen hoorde bij hun taak. Het was beslist niet de eerste keer dat de hoofdman dit werk uitvoerde. Toch raakte hij onder de indruk. Zelfs zó, dat hij uiteindelijk hoorbaar het getuigenis gaf dat deze Kruiseling rechtvaardig was. Dus: de kruisiging was niet terecht! – Wie werden gekruisigd? Mensen voor wie op aarde geen plaats meer was. Wettelozen, misdadigers en rebellen. Maar deze Mens was rechtvaardig!
De houding van de Heere Jezus moet hem hebben geraakt. Zal hij er niet bij zijn geweest toen Hij voor Pilatus stond? De uitzinnige menigte schreeuwde om Zijn dood. Aan het kruis bespotten ze Hem nog. En Hij zweeg. Ja, toen Hij sprak, bad Hij zelfs voor Zijn haters.
De Heiland stierf luid roepend. Dus niet door uitputting. Hij gaf Zichzelf vrijwillig in de dood. Toen beefde de aarde en scheurden de rotsen. Het greep de hoofdman aan en bracht hem ertoe dit geweldige getuigenis van de Zaligmaker te geven!