Gepost op

Het Rechte Spoor – 2020 | Dinsdag 29 september

Toen werd Jezus door de Geest weggeleid naar de woestijn om verzocht te worden door de duivel. En nadat Hij veertig dagen en veertig nachten had gevast, kreeg Hij ten slotte honger.
Mattheüs 4 vers 1 en 2

In alle verzoekingen die in de woestijn op de Heere Jezus zijn afgekomen, heeft Hij gezegevierd over de verleider. Zijn volmaaktheid is daardoor volkomen openbaar geworden. Hij opende zo ook voor iedereen die zijn vertrouwen op Hem stelt, een weg van overwinning over het kwaad en de satan zelf.

Waarom zegevierde de Heere Jezus dan steeds over de duivel? Omdat Hij niet twijfelde aan de goedheid van God en evenmin aan de onfeilbaarheid van wat Hij zegt, van Gods Woord. Dat was in Zijn hele leven zo. Ook in Zijn gebedsstrijd in Gethsémané. Ook in Zijn diepe lijden op Golgotha!

Wat is dat een oorzaak voor ons om Hem te danken! Als Hij – we wagen het nauwelijks dat te zeggen! – niet staande was gebleven, had Hij immers nooit het verzoeningswerk kunnen volbrengen. Dan had Hij Zelf verzoening nodig gehad. God zij dank, we weten dat Hij standhield! Hij bewees de zondeloze Mens te zijn. En daarom was Hij in staat het offer voor de zonde te zijn.

 

Het dagboek bestellen?