In Grazige Weiden

De Heere Zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel. En de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan. Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn, samen met hen opgenomen worden in de wolken, naar een ontmoeting met de Heere in de lucht. En zo zullen wij altijd bij de Heere zijn.

1 Thessalonika 4 vers 16 en 17

De Bermudadriehoek is het deel van de Atlantische Oceaan ten zuidoosten van de Verenigde Staten van Amerika. Het gebied staat erom bekend dat schepen en vliegtuigen er spoorloos kunnen verdwijnen. In 1991 vloog er een Grumman Cougar-jet. De piloot meldde aan de verkeersleiding dat hij zou opstijgen naar 8700 meter – en verdween in een oogwenk van de radar. Definitief weg!

De Heere Jezus zal uit de hemel neerdalen; dan zullen allen die Hem toebehoren, opstijgen tot Hem. We zullen Hem in de lucht ontmoeten, ergens tussen hemel en aarde. Wat een dag zal dat zijn! – We zijn dan van de aarde weggenomen, maar thuis in de hemel. Altijd bij onze Heiland te zijn Die voor ons stierf, daar waar niets het geluk verstoort, is dat niet ons grootste verlangen?

Dezen zullen gaan in de eeuwige straf, maar de rechtvaardigen in het eeuwige leven.

Mattheüs 25 vers 46

Nederland is maar een klein landje, een speldenknop op de wereldkaart. In een paar uur reis je van de ene naar de andere kant. Wie met de trein van Moskou naar de grens met Noord-Korea reist, moet daarvoor zeven dagen uittrekken. Het is de langste treinreis ter wereld zonder overstappen. Je bent dan ook heel wat duizenden kilometers verder.

Onze levensreis op aarde duurt niet zo lang. Als kind vind je zeventig of tachtig jaar verschrikkelijk lang. Maar als je rond de veertig bent en volgens de statistieken op de helft zit, heb je allang gemerkt dat de tijd vliegt. En 65-plussers hoef je dat helemaal niet te vertellen.

Onze bestemming is eeuwig. Aan het hiernamaals komt geen einde.

Toch is dat korte leven verschrikkelijk belangrijk, want in het hier en nu bepalen we waar we de eeuwigheid doorbrengen. Dat is de reden waarom God ons een tijd op aarde laat leven. Hij wil weten of we wel of niet voor Hem buigen. Bepalend is of we Jezus Christus als Heiland aanvaarden.

Welzalig zijn zij van wie de ongerechtigheden vergeven, en van wie de zonden bedekt zijn, welzalig is de man aan wie de Heere de zonde niet toerekent.

Romeinen 4 vers 7 en 8

De politie in West-Brabant was een partij drugs op het spoor gekomen. Er zat ook een tuinkabouter tussen. Dat was vreemd. Hij werd iets beter bekeken en bleek volledig gemaakt te zijn van MDMA, de werkzame stof in xtc. ’t Was 2 kilogram puur gif! Iets wat een sprookje lijkt, kan uitdraaien op een ramp.

Wie naar drugs grijpt om gelukkiger te worden, komt bedrogen uit. Het ware geluk is alleen bij de Heere Jezus te vinden. Dat is blijvend, eeuwig geluk.

Wie worden welgelukzalig genoemd? Allen die de vergeving van hun zonden hebben – op grond van het kruis van Christus en door het geloof. Dat is zo’n ontzettend waardevol bezit!

Wie zijn zonden nog met zich meedraagt, heeft een onrein geweten. Diep in z’n hart is altijd het besef dat er een afrekening komt. Als ons geweten echter gereinigd is, bestaat er geen enkele reden voor angst. Niets staat ons geluk dan in de weg!

Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.

1 Johannes 1 vers 9

Asbest is tientallen jaren gebruikt. Zolang de platen heel blijven, is er niets aan de hand. Maar als de vezels vrijkomen, kunnen ze ernstige longklachten en kanker veroorzaken. – Een Nederlands bedrijf smeert de platen in met cement, voegt water toe en verwarmt ze dan. Er ontstaat een oplossingsreactie. Dat breekt de vezels af. Het restproduct wordt hergebruikt als grondstof voor de cementindustrie. Is dat de oplossing om van het asbest af te komen? Er is een hardnekkiger probleem: zonden. Hoe kom je daarvan af?

Dat is – werkelijk: God zij dank! – veel eenvoudiger. Dat wil zeggen: voor ons. Wij hoeven onze zonden alleen maar te belijden. Dan vergeeft God ze. Dat heeft Hij beloofd – en Hij doet wat Hij zegt.

Inderdaad, voor ons is dat eenvoudig. Maar God heeft daarvoor Zijn eigen Zoon moeten afstaan. De Heere Jezus moest daarvoor naar het kruis gaan om het oordeel te dragen dat wij hadden verdiend. Daarom mogen we Hem en God de Vader daar elke dag opnieuw voor danken.

Toen zei hij [= Elisa]: Ga heen en vraag voor u buitenshuis kruiken, van al uw buren, lege kruiken; laat het er niet weinig zijn.

2 Koningen 4 vers 3

Dit zei de profeet tegen een weduwe die diep in de schulden zat. De arme vrouw kon die niet afbetalen, want één kruikje olie was haar hele bezit. De schuldeiser wilde haar beide zonen als slaven verkopen. In haar nood ging ze tot de profeet. Van hem kreeg ze de opdracht om zo veel mogelijk kruiken te verzamelen. Haar eigen olie moest ze daarin gieten. Ze deed het en vulde vele kruiken tot de rand toe. Pas toen er geen lege kruiken meer waren, hield de olie op te stromen. Van de opbrengst betaalde ze haar schulden.

Het spreekt van de overvloeiende genade van God. De profeet had niet gezegd: ‘Verzamel niet te veel kruiken, overdrijf het niet’. Nee, hij zei: ‘Zorg dat het er niet te weinig zijn’. Als ze dubbel zoveel kruiken had gehad, waren ze ook gevuld. Voor Gods macht is niets te veel.

Hoeveel we ontvangen, hangt dan ook niet af van Hem en Zijn macht en liefde, maar van onszelf: van ons geloof. Hij wenst dat we Hem onvoorwaardelijk vertrouwen en uit Zijn onuitputtelijke bron putten.

Daarom, als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden.

2 Korinthe 5 vers 17

In een dal bij Düsseldorf werd voor de eerste keer het skelet van een Neanderthaler gevonden. Inderdaad, in het Neandertal. De vallei is niet, zoals vaak het geval is, vernoemd naar de rivier die erdoor stroomt – want die heet de Düssel –, maar naar de Duitse predikant Joachim Neander. Diens vader had zijn naam laten vergrieksen. ‘Neander’ is de samentrekking van de woorden ‘neo’ (= nieuw) en ‘andras’ (= man). De familie heette eerst Neumann. Als de man z’n naam had laten vernederlandsen, was het Nieuwman geworden.

Wie in de Heere Jezus gelooft, is een nieuwe schepping. Niet alleen z’n naam wordt vernieuwd, maar hij wordt een ander mens. Natuurlijk is het nog steeds dezelfde persoon, maar hij is opnieuw geboren. Hij is uit God geboren. Hij is Zijn kind. Hij heeft dan ook de natuur van God.

Dezelfde persoon, maar toch een totaal ander mens! Dat bewerkt God in een mens. Hij is de Schepper, wij zijn Zijn maaksel. Elke keer als een mens tot God wordt bekeerd, is dat te zien.