In Grazige Weiden

Dezen zullen gaan in de eeuwige straf, maar de rechtvaardigen in het eeuwige leven.

Mattheüs 25 vers 46

Op 27 januari 1948 steeg in Londen een Avro Tudor ‘Star Tiger’ op, met bestemming Bermuda, de eilandengroep in de Atlantische Oceaan, ver uit de kust van Noord-Amerika. Na radiocontact op de 30e is nooit meer iets van het toestel vernomen. Oorzaak onbekend. Het lot van de 31 inzittenden is een nog altijd onopgelost raadsel. Waar zijn ze?

Ja, waar zijn ze? Er zijn maar twee mogelijkheden. Die gelden voor alle mensen die al overleden zijn. Ze zijn in de plaats van vuur, wroeging en kwelling. Of ze zijn in het heerlijke paradijs van God.

We hebben maar te kiezen. Wat willen we?

Van nature is ieder mens op de weg naar het verderf, want onze zonden brengen ons daar. Maar wie God gelooft, het evangelie aanneemt en z’n vertrouwen op de Heere Jezus stelt, worden alle zonden vergeven. Zo iemand wordt opnieuw geboren en is een kind van God geworden. Daarom is het hem vergund om tot in alle eeuwigheid bij Christus Jezus in de hemel te wonen. Daar is het onbeschrijflijk mooi!

Er zullen grote aardbevingen zijn in verschillende plaatsen, hongersnoden en besmettelijke ziekten.

Lukas 21 vers 11

Twee jaar geleden werden vele cijfers over 2023 bekend. Zo meldde het Rode Kruis in dat jaar zeven grote rampen; dat zijn rampen waarvoor meer dan 15 miljoen euro nodig is om alle slachtoffers te helpen. Dat was een duidelijke stijging, want in de jaren ervoor ging het meestal om drie, vier of misschien vijf rampen.

Bosbranden, overstromingen, aardbevingen namen toe. Landen als Turkije, Syrië, Marokko, Nepal en Afghanistan werden hard getroffen. God spreekt door zulk natuurgeweld tot de hele wereld. Dat heeft Hij altijd al gedaan – en nog steeds klopt Hij zo aan de harten van de mensen.

’t Is zaak om te luisteren en de hartedeur voor Hem te openen, want op een dag sluit Hij het tijdperk van de genade af. Niemand weet wanneer dat zal zijn, maar dat die dag komt, is zeker. Niemand weet ook of hij vanavond nog leeft. Daarom kan de bekering tot God geen dag, nee, zelfs geen uur uitstel lijden. Wie nu tot God gaat, ontvangt volle genade – op grond van het kruis van Jezus Christus.

De deur werd gesloten. Later kwamen ook de andere meisjes, die zeiden: Heer, heer, doe ons open! Hij antwoordde en zei: Voorwaar, ik zeg u: ik ken u niet.

Mattheüs 25 vers 10 tot en met 12

Het was een gure winterdag, in de tijd dat winters nog winters waren. Een al wat oudere dame had een paar bollen wol nodig. Ze reisde naar de wolwinkel in een stad, een stukje verderop. De tram stopte, zij stapte uit en liep het laatste eindje naar de winkel – en stond voor de dichte deur. De eigenaar was nog binnen, maar deed niet open. Hij schudde resoluut met z’n hoofd: ‘Nee, het is sluitingstijd geweest!’ Teleurgesteld en onverrichter zake moest zij zonder wol weer naar huis.

Zomaar een voorval. Hoe vaak gebeurt het niet dat iemand ergens te laat komt en de deur gesloten vindt?

Het is pas erg als je de deur van de hemel voor je gesloten vindt! Want dat is voorgoed.

Daarom nodigt de Heere Jezus vandaag weer alle mensen uit om tot Hem te komen. Wie in Hem gelooft, gaat het eeuwige leven binnen. Hij is veilig, voorgoed! De hemel is zijn eeuwige woonplaats.

Welk mens onder u die honderd schapen heeft en er één van verliest, verlaat niet de negenennegentig in de woestijn en gaat achter het verlorene aan, totdat hij het vindt?

Lukas 15 vers 4

De Heere Jezus vergelijkt Zichzelf met een herder die honderd schapen heeft. Eén loopt bij de kudde vandaan en verdwaalt. Wat doet die herder dan? Denkt hij: ‘Ik kan me niet om dat éne beest bekommeren, ik moet voor de rest zorgen’? Nee, dat ene schaap laat hem níet koud. Hij zoekt lang, totdat hij het heeft gevonden.

Zó doet Jezus Christus het tot op de dag van vandaag! Hij heeft oprechte en warme belang- stelling voor ieder mens persoonlijk.

Al heeft iemand nog nooit naar Hem gevraagd en alleen maar voor eigen plezier geleefd, toch gaat de liefde van de goede Herder naar hem uit. Hij weet dat zo iemand is verdwaald op een zondige levensweg. Hij zoekt hem op en nodigt hem uit Hem als zijn Redder aan te nemen. De Heere Jezus is ook voor hem persoonlijk aan het kruis gestorven, opdat Hij hem bij God kon brengen. Door Zijn sterven heeft Hij alles in orde gemaakt. Die weggelopen mens moet zich alleen laten vinden.

Verwonder u daar niet over, want de tijd komt waarin allen die in de graven zijn, Zijn stem zullen horen, en zij zullen eruitgaan: zij die het goede gedaan hebben, tot de opstanding ten leven, maar zij die het kwade gedaan hebben, tot de opstanding ter verdoemenis.

Johannes 5 vers 28 en 29

Vandaag op de kop af zestig jaar geleden verging de Urker kotter Ex Mare Gratia, met vier Urkers en een man uit het Friese Stavoren aan boord. Pas in 2024 werd het wrak van de UK-58 gevonden, ongeveer vier uur varen ten noordwesten van Terschelling. De vijf bemanningsleden zijn spoorloos. Ze wachten op de dag van de opstanding. – Als de machtige stem van Gods Zoon klinkt, worden allen opgewekt. Wat ook met hun lichamen is gebeurd, ieder zal het bevel van de Schepper horen en komt voor Hem te staan.

Denken we daar niet te weinig aan?

Wie het kwade heeft gedaan, wie daar met zijn zonden staat, heeft geen enkele kans. Voor zo iemand is alleen veroordeling mogelijk. Zo iemand heeft de kans gehad: tijdens zijn leven. Nú kan ieder het goede doen: zich tot God bekeren en in Christus geloven, om van zijn zonden verlost te worden.

Als men tegen hem zegt: Wat betekenen deze wonden aan uw handen? Dan zal hij zeggen: Dat ik geslagen ben in het huis van hen die mij liefhebben.

Zacharia 13 vers 6

Straks staan we voor de Heere Jezus. We zien Hem als de Verheerlijkte, bewonderen Zijn heerlijkheid. Niets stoort ons daarbij. We worden overweldigd. Hoe heerlijk we ons Hem ook voorstellen, de werkelijkheid overtreft alles.

In Zijn handen zijn de wonden van het kruis te zien. In de hemel is alles volmaakt, maar deze tekenen in Zijn lichaam zullen tot in eeuwigheid een zichtbare herinnering vormen aan dat vreselijke hout waaraan Hij hing en stierf.

Nu al mogen we zo aan Hem denken. We vragen Hem: ‘Wat betekenen die wonden in Uw handen en voeten?’

Hij antwoordt ons: ‘Het zijn de wonden van de nagels waarmee Ik aan het kruis ben geslagen, uit liefde voor jou!’

Raakt ons dat niet? Treft en ontroert Zijn liefde ons niet elke keer weer? Hem willen we dan ook prijzen, uit de grond van ons hart!