In Grazige Weiden

Hij zei tegen hen: Wees niet ontdaan. U zoekt Jezus de Nazarener, de Gekruisigde. Hij is opgewekt! Hij is hier niet; zie de plaats waar ze Hem gelegd hadden.

Markus 16 vers 6

Wat is verreweg het bekendste symbool van het christendom? – Het kruis. Afhankelijk van de omgeving waar je bent, zie je het in huizen en ziekenhuizen, op kerken en aan de kant van de weg. Het kruis getuigt ervan dat Jezus Christus, de Zoon van God, leed en stierf. Maar dat is niet de hele boodschap!

De Heere Jezus is niet alleen gestorven, maar ook opgestaan. Toen enkele vrouwen op die eerste zondagmorgen na de kruisiging van de Heere Jezus en Zijn begrafenis naar het graf gingen, wees de engel op de lege plaats: ‘Daar heeft Hij gelegen, maar Hij is opgewekt!’

Zijn opstanding was de bezegeling van het verzoeningswerk dat Hij had volbracht. God liet daardoor weten dat aan al Zijn eisen was voldaan. Hij kon volkomen rusten in het werk van Zijn Zoon. Nu, als Zijn werk zó volkomen is dat God erin kan rusten, zou het voor ons dan niet voldoende zijn? Ook wij vinden rust en vrede in Christus’ kruis!

Geldzucht is een wortel van alle kwaad. Door daarnaar te verlangen, zijn sommigen afgedwaald van het geloof, en hebben zich met vele smarten doorstoken.

1 Timotheüs 6 vers 10

In een dierentuin in de Amerikaanse staat Nebraska leeft onder andere een heel aantal krokodilachtigen. Onder hen de 36-jarige Thibodaux, een leucistische alligator, een zeldzame soort met een witte huid en blauwe ogen. Bij een onderzoek bleek dat hij munten in z’n maag had zitten. Het reptiel werd geopereerd: er kwamen er wel zeventig tevoorschijn!

’t Lijkt wel een mens. Zodra goud begint te glinsteren, glinsteren ook de ogen en wordt de hebzucht opgewekt. En – het is helemaal waar – als je over geld beschikt, kun je vaak leuke dingen in het leven doen. Maar wat is de waarde ervan voor de eeuwigheid? – Niets. Nul komma nul.

Verlangen naar rijkdom heeft al ontelbare keren enorm leed aangericht. Het is wél aan te bevelen om te verlangen naar hemelse rijkdom. Naar de schatten die God aanbiedt. Want wie in de Heere Jezus gelooft, krijgt zondenvergeving. Zijn geweten is dus gereinigd. Hij heeft vrede met God en innerlijke rust, met diepe blijdschap en een heerlijke toekomst.

Noach bouwde een altaar voor de HEERE; en hij nam van al het reine vee en van alle reine vogels, en bracht brandoffers op dat altaar. En de HEERE rook die aangename geur.

Genesis 8 vers 20 en 21

De zondvloed was over de aarde gekomen. Gods oordeel over de zonde had gewoed. Noach verliet de ark, met de zijnen. Allereerst bouwde hij op de gereinigde aarde een altaar. Hij offerde brandoffers. Die spraken van het éne Offer, van de Heere Jezus Christus op Golgotha.

Van het kruis steeg een liefelijke, een aangename geur omhoog tot God. Het was voor Hem een rustgevende reuk. Door de zonde, door de ongehoorzaamheid van de mens was Gods eer bezoedeld en geroofd. Omdat Hij heilig is, kan Hij in zo’n toestand niet berusten. Daarom kwam Zijn Zoon en werd Mens. Als Mens bracht Hij op Golgotha in orde wat wij bedorven hadden. Hij herstelde Gods eer.

Sinds het kruis kan niemand meer oprecht twijfelen aan Gods liefde en goedheid, daar Hij Zijn eniggeboren Zoon overgaf. Ook kan niemand in twijfel trekken dat Hij volkomen rechtvaardig en heilig is, omdat Hij zelfs het oordeel uitoefende toen het Zijn geliefde Zoon trof. Dát gaf God rust!

Welzalig is hij van wie de overtreding vergeven, van wie de zonde bedekt is. Welzalig de mens wie de HEERE de ongerechtigheid niet toerekent (...) Mijn zonde maakte ik U bekend, mijn ongerechtigheid bedekte ik niet (...) En U vergaf mijn ongerechtigheid, mijn zonde.

Psalm 32 vers 1 tot en met 5

Op een grafsteen was geen ander opschrift te vinden dan het ene woord:

Vergeven.

Is dat niet de beste inscriptie die een grafsteen kan hebben? Wat betekenen in de dag van het oordeel uiteindelijk de naam van de overledene, zijn huidskleur, geslacht, leeftijd, opleiding, beroep en titels? Deze mens die daar begraven ligt, had vergeving ontvangen! Dát was het belangrijkste.

In dat ene woord ligt de hele geschiedenis van de overledene opgesloten. Hij was schuldig. Hij had gezondigd tegen God. Hij verdiende de eeuwige dood. Maar het woordje ‘Vergeven’ toont ook de bevrijding daarvan. God had hem vergeven! Wie nu zijn graf ziet, hoeft over hem geen zorg te hebben. Door het bloed van Christus werd hij gereinigd. Daarom kon hij zonder enige vrees de eeuwige toekomst tegemoet gaan.

Zo zal dan nu ieder van ons voor zichzelf rekenschap geven aan God.

Romeinen 14 vers 12

God heeft de mens geschapen, opdat hij Hem zou dienen. Daarom gaf Hij Adam en Eva één enkel gebod. Zo stelde Hij hen op de proef. – We weten: Adam faalde, en na hem al zijn nakomelingen!

Kunnen we hem daarvan de schuld geven? Ligt het aan Adam dat onze verhouding met God verstoord is? Nee, dat zou niet eerlijk zijn. Wie Gods gebod overtreedt, is tegen Hem in opstand. Hij rebelleert tegen Zijn autoriteit. Hoeveel zonden hebben wij allemaal gedaan? Daardoor ontstond de kloof tussen God en ons mensen. Op de eerste zonde volgde de tweede. Daardoor werd de kloof nog breder. De mens verwijderde zich steeds verder van God.

Wat doet Hij daaraan? Veel!

Allereerst stuurde Hij Zijn eigen Zoon naar het kruis om de straf over de zonden te dragen. Daarom kan Hij ons nu de hand van verzoening toesteken. Verder laat Hij nu aan alle mensen de boodschap van genade verkondigen. Hij biedt ieder vergeving en het heil aan. We moeten dat alleen aannemen door in de Heere Jezus en Zijn kruis te geloven.

Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie in Mij gelooft, heeft eeuwig leven. Ik ben het Brood des levens.

Johannes 6 vers 47 en 48

Vers, knapperig brood van de bakker is niet alleen erg lekker, maar ook nodig om te leven. We zeggen niet voor niets ‘broodnodig’. Maar je krijgt toch steeds weer trek.

Er bestaat ook levend Brood. Als je daarvan eet, krijg je nooit meer honger. Dat Brood haal je niet bij de bakker; die heeft het niet te koop. Tweeduizend jaar geleden was de Heere Jezus op aarde. In het noorden van Israël, aan de oever van de Zee van Tiberias (nu: het Meer van Kinneret), stelde Hij Zichzelf voor als dat Brood des levens.

Hij is de Zoon van God. Vol liefde en erbarmen is Hij naar de aarde gekomen om ons het eeuwige leven te kunnen geven. Daartoe moest Hij Zelf in de dood gaan. Hij is echter opgestaan uit het graf en na veertig dagen door God opgenomen in de hemel. Hij geeft nu aan alle mensen die in Hem geloven, het eeuwige leven van God. Is dat niet geweldig nieuws? We zijn dan uit God geboren, we zijn Zijn kinderen. De Heere Jezus noemt ons Zijn broeders – en we zullen dan ook eeuwig in Gods huis wonen.