In Grazige Weiden

Zij zeiden tegen elkaar: Was ons hart niet brandend in ons, toen Hij onderweg tot ons sprak en voor ons de Schriften opende?

Lukas 24 vers 32

Deze twee discipelen van de Heere Jezus waren terneergeslagen. Verdrietig liepen ze van Jeruzalem naar het dorpje Emmaüs. Daar woonden ze. Onderweg kwam de Heiland naast hen lopen. Ze herkenden Hem eerst niet, maar terwijl Hij tot hen sprak, voelden ze zich bemoedigd en blij worden.

Het kan ons ook overkomen dat we de moed verliezen en ons triest voelen. Tegenslag en moeilijkheden hebben vaak een uitwerking op onze stemming. Soms drukken onze verplichtingen te zwaar, hebben we het gewoon te druk. Of teleurstellingen laten hun sporen na. Hoe dan ook, de Heere Jezus wil ons weer blij en gelukkig maken.

Hoe? Op precies dezelfde manier als toen: Hij spreekt tot ons. Zoals de Meester die twee discipelen toen de Schriften opende, wil Hij nu ook vanuit Gods Woord tot ons spreken. Laten we daarom de tijd nemen om de Bijbel – niet gedachteloos, maar opmerkzaam – te lezen. We moeten niet denken dat we binnen vijf minuten resultaat merken, maar ook hier geldt: de aanhouder wint!

Roep Mij aan in de dag van benauwdheid; Ik zal u eruit helpen en u zult Mij eren.

Psalm 50 vers 15

Op 24 september 2024 kreeg het KPN-netwerk een update. Dat veroorzaakte een storing. Die duurde precies vijf weken, maar werd niet opgemerkt, tot 29 oktober. Al die tijd konden Groningers met een vaste telefoon het alarmnummer 1-1-2 niet bereiken. Voor zover bekend, leidde het niet tot problemen. Het zal je maar gebeuren dat je in grote nood komt en echt elke seconde telt, maar je bereikt de hulpdiensten niet!

Dat overkomt nooit een mens die tot God om hulp roept. Hij is altijd bereikbaar. De Alwetende is niet afhankelijk van een systeem of apparatuur. Hij is de Hartenkenner. Als uit het hart van een mens een schreeuw om hulp tot Hem klinkt, hoort Hij dat.

En Hij reageert. Hij wacht erop dat mensen tot Hem om hulp roepen. God verheugt Zich daarover, want dan kan Hij genade bewijzen. Zo’n mens neemt Hij aan. Hij verzoent hem met Zichzelf. Hij vergeeft hem alle zonden en schenkt hem het eeuwige leven.

Wie zó ontzettend veel genade bewezen wordt, zal God daarvoor danken en eren!

Ik nam het boekje uit de hand van de Engel en at het op, en het was in mijn mond zoet als honing, maar toen ik het opgegeten had, werd mijn buik bitter.

Openbaring 10 vers 10

Kinderen hebben veel smaakpapillen en daarom wordt elke smaak versterkt, ook de minder lekkere. Ze zijn vaak niet gek op spruitjes, want ze zijn bitter. Als je ouder wordt, verlies je van die papillen – en ga je steeds meer dingen lekker vinden. Door ingrijpen van de telers zijn spruiten tegenwoordig ook een stuk milder dan vroeger.

Het boekje dat Johannes opat, smaakte juist zoet, maar in zijn buik werd het bitter. Dat spreekt ervan dat Jezus Christus straks openlijk de Koning der koningen zal zijn – dát is zoet. Maar de weg daarheen is dat God oordelen over de mensheid zal moeten brengen – dát is bitter.

God wil allen het oordeel besparen, al hebben ze het verdiend. Het liefst zou Hij genade bewijzen en zegenen. Omdat Zijn Zoon aan het kruis het oordeel over de zonde droeg, kan God ook genadig zijn. Hij nodigt ieder uit om met belijdenis van zonden tot Hem te komen en in de Heere Jezus te geloven. Dan ontvangt hij genade – en dat is zoet!

Henoch wandelde met God, en hij was niet meer, want God nam hem weg.

Genesis 5 vers 24

Heeft God u al eens opgezocht? Nee, niet via dromen of visioenen, maar heeft Hij al eens op zo’n wijze tot uw geweten gesproken dat u Hem én uzelf daardoor hebt leren kennen?

Wie met God wandelt, wordt gekenmerkt door eenvoud. Er is geen opsmuk, geen dikdoenerij, niet het verlangen om indruk te maken. Hij is alleen gericht op God en op Zijn goedkeuring.

Een mens die met Hem wandelt, stelt ook zijn vertrouwen volledig op Hem. Wat er ook op hem afkomt, zijn vertrouwen op God wordt niet geschokt. We kunnen werkelijk alles in ons leven aan Hem overlaten.

De innige omgang met onze God en Heiland mogen we koesteren als het kostbaarste dat op aarde te vinden is. We blijven daardoor gelukkig en God is in staat ons geweten eenvoudig aan te raken. Daardoor kan Hij ons bijsturen als we van het rechte spoor dreigen af te raken.

De zegen van de nabijheid van de Heiland en onze Vader is met niets te vergelijken!

Jezus zei tegen hem: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij.

Johannes 14 vers 6

In het zuiden van Frankrijk, oostelijk van Marseille, ligt het plaatsje Le Muy. Twee jaar geleden vielen daar zware regenbuien. De rivier de Couloubrier trad buiten zijn oevers en een brug erover brak in tweeën. Daardoor werd een gedeelte van de plaats onbereikbaar: de enige weg erheen liep over die brug.

De enige weg naar God de Vader, dat is de Heere Jezus. Hij noemde Zichzelf niet een weg, één van meerdere mogelijkheden om met God in verbinding te komen, maar de Weg. – Dat is heel exclusief. Dat schuift de vele religies in de wereld terzijde. Dat is níet, vinden velen, van deze tijd. Het is wél de eeuwige waarheid van de God van hemel en aarde. Als Zijn Zoon het zo zegt, hebben we geen keus: we moeten dat aanvaarden.

Waarom ook niet? Waarom zouden we niet in Hem geloven? Hij heeft ons toch liefgehad, zó lief dat Hij ook voor ons naar het kruis is gegaan? En als we Hem aannemen, maakt Hij ons toch immens rijk en gelukkig? Waarom zouden we Hem dan niet willen?

De HEERE bezat Mij aan het begin van Zijn weg, al vóór Zijn werken, van oudsher. Van eeuwigheid af ben Ik gezalfd geweest, vanaf het begin, vanaf de tijden voordat de aarde er was (...) Toen was Ik bij Hem, Zijn Lievelingskind, Ik was dag aan dag Zijn bron van blijdschap, te allen tijde spelend voor Zijn aangezicht.

Spreuken 8 vers 22, 23 en 30

De Heere Jezus is de eeuwige Zoon van God. Hij heeft geen begin gekend. Altijd was Hij bij de Vader. De Vader was God en Hijzelf was God, evenals de Geest. De Vader heeft op bijzondere wijze van Zijn Zoon genoten. Hij was Zijn bron van blijdschap.

Is het dan niet onbegrijpelijk dat Hij Zijn geliefde Zoon Mens liet worden om aan het kruis te kunnen sterven? Het is werkelijk een onuitsprekelijke gave geweest!

Hij liet Zijn geliefde Zoon naar Golgotha gaan om er het oordeel over de zonden te ondergaan. De Heere Jezus moest daar het offer voor de zonde brengen. Dat kostte Hem het leven. Hij stortte Zijn bloed.

De liefde van de Vader en Zijn bereidheid zelfs Zijn enige Zoon af te staan, kunnen we nooit volledig begrijpen, maar we zullen Hem er altijd voor loven!