In Grazige Weiden

Eén ding heb ik van de Heere verlangd, dát zal ik zoeken: dat ik wonen mag in het huis van de Heere, al de dagen van mijn leven, om de lieflijkheid van de Heere te aanschouwen en te onderzoeken in Zijn tempel.

Psalm 27 vers 4

In Heerhugowaard staat in de wijk De Draai een klein appartementencomplex. Op een balkon daar, drie hoog, broedde een muskuseend in een plantenbak. Het jaar daarop had de bewoner een gaas over de plantenbak getrokken. Toen maakte de eend een nest in de bak van de buren. Je wilt toch graag je eigen plekje?

David begeerde een woonplaats in Gods tempel. Verlangen we ook naar een eeuwige woning in Gods hemel?

Op het moment dat we sterven, staat onze eeuwige bestemming vast. Omdat we niet weten wanneer we de aarde verlaten, is het van het allergrootste belang dat we nu zeker weten dat we inderdaad in de hemel aankomen. Het is veel te riskant om het er maar op aan te laten komen.

Het is heel eenvoudig: wie in de Heere Jezus gelooft, is zeker van z’n aankomst in de hemel bij God.

Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan en tegen hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegenover u (...) en toen hij nog ver van hem verwijderd was, zag zijn vader hem en deze was met innerlijke ontferming bewogen.

Lukas 15 vers 18 en 20

Een jongen van 15 jaar wilde uit Den Haag naar zijn vriendin in Dordrecht. Hij pakte de auto van zijn vader. Op de Wieldrechtse Zeedijk eindigde z’n rit. Agenten haalden hem van de weg. Hij wilde niet door hen worden afgezet bij zijn vriendin. Daarom zetten ze hem op de trein naar Den Haag. Hoe z’n vader hem ontving, vertelt het verhaal niet.

De Bijbel laat wel duidelijk weten hoe God de Vader een afgedwaald kind dat naar Hem terugkeert, ontvangt: met een ontroerd hart en geopende armen!

Is dat niet heerlijk? Hoe groot en talrijk onze zonden ook zijn, hoe we ons leven ook hebben verknoeid, als we met een eerlijke erkenning daarvan tot God bidden, neemt Hij ons aan. En niet met verwijten, maar vol ontferming. God verheugt Zich oprecht over elke zondaar die tot inkeer komt en Hem z’n schuld belijdt. Hij neemt hem aan als Zijn eigen kind. Wat een liefdevolle Vader is Hij!

Wat betekent dan dit wat geschreven staat: De steen die de bouwers verworpen hebben, is tot een hoeksteen geworden? Ieder die op die steen valt, zal verpletterd worden en op wie hij valt, die zal hij vermorzelen.

Lukas 20 vers 17 en 18

In 2023 overleden 7.000 inwoners van Nederland doordat ze vielen, struikelden of uitgleden. Een val met een fiets of ander vervoersmiddel was daarin niet meegeteld. Het gaat om negentien mensen per dag, voor het merendeel op hoge leeftijd.

Mensen vallen vaak. Wie op de steen valt die de werklui hebben verworpen, wordt verpletterd. Wat betekent dat?

Die steen spreekt van de Heere Jezus Christus. De Joden hebben Hem afgewezen, de Romeinen hebben Hem gekruisigd. De hele wereld was schuldig aan Zijn verwerping. Maar God heeft Hem tot een hoeksteen gemaakt.

Wie zich aan de Heere Jezus stoort en niet voor Hem wil buigen, komt daardoor ten val – en wordt zo verpletterd. Wie echter in Hem gelooft en voor Hem knielt, wordt door God aangenomen en toegevoegd aan Zijn huis, gebouwd op het ware Fundament.

Allen die Hem [= Christus] aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven kinderen van God te worden.

Johannes 1 vers 12

Door de Amerikaanse stad Baltimore stroomt een rivier, de Patapsco. In 1977 werd er een stalen brug overheen gebouwd, de Key Bridge, 2500 meter lang. Twee jaar geleden had een vrachtschip problemen en voer tegen een pijler ervan. Grote delen van de enorme brug stortten in het water. De verbinding was verbroken – en niet zomaar snel hersteld.

De verbinding tussen de zondige mens en de heilige God herstellen, dat ging ook niet zomaar en snel. Daarvoor moest de Heere Jezus Christus geboren worden en aan het kruis sterven. We zeggen dat wel snel, maar het was een enorme weg!

De eeuwige Zoon van God daalde uit de hemel neer. Hij is de Schepper, maar ging Zijn eigen schepping binnen. Zijn geboorte en leven was echter niet voldoende; Hij moest sterven! Aan het kruis droeg Hij in drie uren het oordeel dat voor ons eeuwig had geduurd. Zijn lijden was daarom oneindig diep!

Alleen zo kon Hij ons die van God gescheiden waren, als kinderen aan Zijn hart brengen.

Voor mijn liefde klagen zij mij aan, maar ik was steeds in gebed. Zij hebben kwaad over mij gebracht in plaats van goed, en haat in plaats van mijn liefde.

Psalm 109 vers 4 en 5

De Heere Jezus vertelde in Lukas 15 het verhaal van de verloren én teruggekeerde zoon en van zijn broer die zichzelf zo goed vond. Het verhaal eindigt heel abrupt met de uitnodiging van de vader aan deze oudste zoon om zich mee te verheugen over de terugkeer van zijn broer. Zijn antwoord wordt verzwegen. Het is alsof iedere luisteraar zelf moet reageren.

God stelt ons iedere keer weer Zijn liefde voor. Hij wil ons zo graag allemaal als kinderen in Zijn armen sluiten. Hij zond daartoe Zijn eigen Zoon als de Heiland en liet Hem aan het kruis sterven.

De Heere Jezus heeft alleen maar liefde bewezen. Hij heeft geen mens kwaad gedaan, maar enkel gezegend. Wat moet het voor Hem zijn geweest te ervaren dat het antwoord haat was! Wat moet het voor God zijn geweest te zien dat Zijn Zoon kwaad werd aangedaan! Toch blijft Zijn aanbod van genade staan, nog steeds, nu al tweeduizend jaar. Zó groot is Zijn liefde!

In de hoop zijn wij zalig geworden. Hoop nu die gezien wordt, is geen hoop. Immers, wat iemand ziet, waarom zou hij dat nog hopen? Maar als wij hopen wat wij niet zien, dan verwachten wij het met volharding.

Romeinen 8 vers 24 en 25

Een dame was gestorven. Ze was 86 jaar geworden. Haar kinderen zetten in haar rouwadvertentie:
Wij hadden haar graag veel langer bij ons gehouden, maar ineens was alle hoop voorbij ...

Met ‘hoop’ bedoelen we normaal gesproken een verlangen, maar dat is gekoppeld aan onzekerheid. We hopen op iets, maar of het gebeurt, weten we niet.

In de Bijbel is dat veel mooier. Díe hoop is volkomen zeker. Het is de vaste verwachting van wat we nu nog niet zien, maar wat gegarandeerd komen zal.

Door het geloof in de Heere Jezus zijn we zalig geworden. We zijn behouden. God heeft ons een plaats in de hemel beloofd. Daar mogen we als Zijn kinderen in de eeuwigheid wonen.

We zien dat nog niet, tenminste, niet met onze ogen. Maar door het geloof zijn we ervan overtuigd. We zien ernaar uit. Dát is onze hoop. Die wórdt vervuld!