In Grazige Weiden

Daarom danken ook wij God zonder ophouden dat u, toen u van ons het gepredikte Woord van God hebt ontvangen, het ook aangenomen hebt, niet als een mensenwoord, maar (zoals het werkelijk is) als Gods Woord, dat ook werkzaam is in u die gelooft.

1 Thessalonika 2 vers 13

Dagelijks wordt een enorme berg informatie over ons uitgestort. Bij vooral ouderen ligt ’s ochtends de krant op de mat en bij velen staat de hele dag de computer aan met toegang tot het internet. Op het werk zijn de binnenkomende e-mails een stroom, maar in vergelijking daarmee de berichtjes via de sociale media een stortvloed. Daarbij komt nog de reclame en klinkt op veel plaatsen de radio.

Al die informatie kunnen we onmogelijk opnemen en verwerken. Daarom moeten we oppassen. Het mag niet zo zijn dat door al die dingen de boodschap van God voor ons wordt verdrongen. Het is in de eerste plaats belangrijk dat we Zijn stem horen en werkelijk ter harte nemen.

Wat God ons in Zijn Woord te zeggen heeft, is pas echt belangrijk. Laten we dat beseffen en er dan ook de tijd voor nemen! Het is werkelijk gezegend om de Bijbel in alle rust te lezen.

Wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus openbaar worden, opdat ieder vergelding ontvangt voor wat hij door middel van zijn lichaam gedaan heeft, hetzij goed, hetzij kwaad.

2 Korinthe 5 vers 10

Een postbezorger uit Hengelo was op vakantie. Hij werd die drie weken vervangen door een tijdelijke kracht. Die maakte het zich makkelijk en mikte alle post gewoon in de vuilnisbak, ook rechtbankstukken en creditcards. ’t Was wel erg kortzichtig, want uiteraard had dat muisje een staartje.

Alles wat we doen of juist niet doen, heeft gevolgen. Ieder komt eens voor de troon van Christus te staan en dan wordt alles openbaar. En niet alleen wordt alles openbaar, alles wordt ook vergolden!

Als je daar met je zonden komt te staan, loopt dat dus finaal verkeerd af. Want dan kan Christus niet anders dan je veroordelen tot de eeuwige vuurzee. Hij is immers heilig.

Maar als je daar staat terwijl je door Hemzelf bent gereinigd van je zonden, als je zonden je zijn vergeven op grond van Zijn eigen sterven aan het kruis, is er geen veroordeling. Eeuwig mogen we met Hem in het Vaderhuis wonen.

Ben Ik een God van nabij, spreekt de HEERE, en niet een God van verre? Zou iemand zich op verborgen plaatsen kunnen verbergen en zou Ik hem niet zien? spreekt de HEERE. Vervul Ik niet de hemel en de aarde? spreekt de HEERE.

Jeremia 23 vers 23 en 24

Heel wat mensen denken of hopen dat God hen niet ziet. Tenminste, zo gedragen ze zich. Zulke mensen kennen God niet of niet goed, maar Hij kent hen wel. Niemand kan iets zó in het verborgen doen dat Hij het niet ziet.

Wie denkt dat hij kan leven zoals hij wil, zonder dat God rekenschap van hem vraagt, vergist zich geweldig. Niets ontgaat Hem; en Hij beoordeelt alles volgens Zíjn maatstaven. Wie voor God iets verborgen wil houden, is gewaarschuwd.

Je kunt zeker proberen je voor God te verbergen, maar het is beter om naar Hem toe te gaan en eerlijk je zonden toe te geven. Hij vergeeft ieder die dat doet. Als God zo handelt, is dat rechtvaardig. Hij heeft immers Zijn eigen Zoon aan het kruis gestraft voor de zonden van allen die in Hem geloven.

God wenst niet dat we bij Hem vandaan lopen, maar Hij zoekt juist de verbinding met ons allemaal!

Bovendien is er tussen ons en u een grote kloof aangebracht, zodat zij die van hier naar u zouden willen gaan, dat niet kunnen en ook zij niet die vandaar naar ons zouden willen gaan.

Lukas 16 vers 26

Vandaag twee jaar geleden parkeerde een 74-jarige vrouw uit Deurne haar auto op de oprit. Ze stapte uit en liep naar de kofferbak, waarschijnlijk om er wat uit te halen. De motor draaide nog. De wagen rolde achteruit, over de vrouw heen. Het ging niet met een grote klap, maar het had wel noodlottige gevolgen. De uitgerukte hulpdiensten konden voor haar niets meer betekenen.

Zomaar, van het éne moment op het andere, de eeuwigheid in! Als je – om het plechtig te zeggen – de grens van het hiernamaals overschrijdt, dus als je sterft, staat je eeuwige bestemming vast. Dán is er niets meer aan te veranderen aan welke kant van de kloof je tot in het oneindige zult zijn; nú nog wel!

Dat maakt het zo ontzettend belangrijk om er nu voor te zorgen dat je niet aan de kant van de duisternis, het vuur en de kwelling eindigt, maar in de plaats van het geluk, de warmte en de liefde van God. Daartoe moeten we in Jezus Christus geloven!

Oordeel niet, opdat u niet geoordeeld wordt; want met het oordeel waarmee u oordeelt, zult u zelf geoordeeld worden; en met welke maat u meet, zal er bij u ook gemeten worden.

Mattheüs 7 vers 1 en 2

De ophef was enorm. In een Chinese dierentuin, de Shanwei Zoo, konden panda’s worden bewonderd. De dieren blaften echter als honden. Uiteindelijk gaf de directeur toe dat het ook echt honden waren: chowchow-honden, mooi zwart-wit geschilderd. Het was echter geen misleiding. Nee, het verven van dieren was gewoon hun specialiteit.

Als mensen zijn we er meesters in om het kromme recht te praten, vooral als het gaat om iets wat we zelf op ons geweten hebben. Als het om een ander gaat, weten we vaak precies de vinger op de zere plek te leggen. Dat is meten met twee maten.

God meet met één maat. Die geldt voor allen. Het is de maatstaf van Zíjn gerechtigheid. Daaraan voldoet geen mens. We ontvangen die gerechtigheid echter door het geloof in de Heere Jezus Christus. Dan worden we gerechtvaardigd. Dan is er geen veroordeling meer. Als rechtvaardigen zijn we geschikt om de hele eeuwigheid door in het licht van God te wonen, in Zijn hemel vol van liefde.

Ik echter, ik roep tot U, HEERE, mijn gebed komt U tegemoet in de morgen. HEERE, waarom verstoot U mijn ziel? Waarom verbergt U Uw aangezicht voor mij? (...) Uw brandende toorn gaat over mij heen, Uw verschrikkingen doen mij omkomen. De hele dag omringen ze mij als water, ze omsingelen mij, allemaal.

Psalm 88 vers 14 tot en met 18

De dichter van deze Psalm maakte een vergissing. Hij dacht dat God hem verstootte en Zich voor hem verborg. Dat voelde hij misschien wel zo, maar het klopte níet. Want God verlaat en verstoot niemand die tot Hem roept.

De Heilige Geest gebruikt echter deze woorden van de psalmist om op de gevoelens van de Heere Jezus te wijzen. En bij Hem klopte het wél!

Drie uren lang heeft de Heiland dit ervaren. Het was voor Hem de verschrikking van de hel. Hij werd door God verlaten. Hij zweeg. Tijdens die drie uren werd geen geluid gehoord. Hij leed gewillig en geduldig. Aan het einde ervan sprak Hij. ‘Waarom verbergt U Zich voor Mij? Waarom hebt U Mij verlaten? Waarom verstoot U Mijn ziel?’

Waarom? Ja, omdat Hij onze zonden droeg!