In Grazige Weiden

Laat de goddeloze zijn weg verlaten, de man van ongerechtigheid zijn gedachten. Laat hij zich bekeren tot de HEERE, dan zal Hij Zich over hem ontfermen, tot onze God, want Hij vergeeft veelvuldig.

Jesaja 55 vers 7

Wie wil er nu capituleren? Wie wil zich overgeven aan een ander die sterker is dan hij? Niemand toch? Als iemand zich overgeeft, is hij overgeleverd aan de grillen van zijn tegenstander. Díe kan eisen stellen, híj moet eraan voldoen. Het is vernederend.

Er is één overgave die eervol is: als een zondaar zich overgeeft aan God. Want als we ons aan Hem overleveren op genade of ongenade, bewijst Hij genade. Hij eist van elk mens dat hij voor Hem buigt en z’n schuld erkent. Dat is absoluut nodig. Maar als iemand dat doet, vernedert God hem niet, maar verheft Hij hem.

Hij veroordeelt zo iemand niet tot terugbetaling of nog iets van een straf. Nee, Hij vergeeft volledig. Er vindt volkomen verzoening plaats: de vijandschap is weg, helemaal weg! God gaat zelfs nog verder. Hij neemt ieder die zich tot Hem bekeert, aan als Zijn kind. Hij sluit ons in Zijn hart. Hij houdt van ons en wenst ons eeuwig bij Zich te hebben!

De heidenvolken zonken in het graf dat zij maakten; hun voet raakte gevangen in het net dat zij heimelijk spanden. De HEERE is bekend geworden, Hij heeft recht gedaan. De goddeloze raakt verstrikt in het werk van zijn eigen handen.

Psalm 9 vers 16 en 17

De 22-jarige Harald Engen is visserman. De Noor was met zijn twee bemanningsleden aan boord van de Øygut. In zijn staande netten hadden ze naast 200 kilogram heilbot ook een nucleaire onderzeeër van de Zesde Vloot van de Amerikaanse marine gevangen. De Virginia was erin verstrikt geraakt en had het net mijlen ver meegesleept, tot het in de schroeven kwam. Een schip van de Noorse kustwacht kwam om het net te verwijderen.

Elk mens zit in een net verstrikt: in dat van zijn eigen zonden. Hij begint ermee en kan zich daar niet zelf van bevrijden. Al zou het iemand lukken om vanaf een bepaald punt in zijn leven niet meer te zondigen, daarmee zijn eerdere zonden niet weg!

God eist recht. Hij is rechtvaardig en heilig. Omdat Hij ook liefde is, wijst Hij ons op de enige weg om uit dat net bevrijd te worden: door het geloof in de Heere Jezus. Hij stierf immers voor onze zonden. Door Hem alleen kunnen we bevrijd worden.

Er is niemand rechtvaardig, ook niet één, er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt. Allen zijn zij afgedwaald, samen zijn zij nutteloos geworden. Er is niemand die goeddoet, er is er zelfs niet één.

Romeinen 3 vers 10 tot en met 12

In Nederland hebben 12 miljoen mensen een rijbewijs. Daarvan krijgen er zo’n 31.000 elk jaar meer dan tien boetes in het verkeer, voor het grootste deel voor te snel rijden. Die groep blijft al jaren ongeveer even groot. Blijkbaar hebben ze het geld ervoor en zijn ze ook bereid het daarvoor uit te geven. Deze ‘veelplegers’ zijn wel heel veel vaker bij ongevallen betrokken.

Veelplegers – dat zijn we allemaal! God geeft in de Bijbel een beschrijving van de mens die voor ons niet vleiend is, maar wel waar. Iedereen heeft gezondigd, daarom heeft iedereen het oordeel verdiend.

Wat kunnen we dankbaar zijn: aan het kruis op Golgotha heeft de Heere Jezus Christus die straf gedragen voor elk die in Hem gelooft! Daardoor zijn al onze zonden weggedaan. Ook al struikelen we als kinderen van God nog steeds, voor hen die in Christus geloven, is geen veroordeling meer!

Toen bezwoer David hem nog eens en zei: (...) zo waar de HEERE leeft en jijzelf leeft, er is maar één stap tussen mij en de dood!

1 Samuël 20 vers 3

Sommige mensen lijken te denken: Mij kan niets gebeuren! – zó leven ze. Als ze erop worden gewezen dat er maar één stap zit tussen het leven en de dood, is vaak de reactie: ‘Ik ben niet in nood en ik heb ook geen redder nodig’.

Dat is kortzichtig! ’t Is struisvogelpolitiek. Er is echt maar één stap tussen het leven op aarde en de dood. Dat kan toch niemand ontkennen?! Hoevelen gingen niet ’s morgens opgewekt naar school of naar hun werk en kwamen niet meer levend thuis?

Voor David is zijn vriend Jonathan in de bres gaan staan; hij heeft hem zoveel mogelijk geholpen. Dit was voor David een grote troost.

Wij die allemaal aan veel grotere gevaren bloot- staan, kunnen tot een Redder bidden Die veel beter kan helpen dan eens Jonathan heeft gedaan.

De Heere Jezus Christus geeft niet een tijdelijke oplossing. Hij wil tussen ons en de dood in gaan staan en het eeuwige leven schenken aan iedereen die in Hem gelooft!

Help ons, o God van ons heil, omwille van de eer van Uw Naam; red ons en doe verzoening over onze zonden, omwille van Uw Naam.

Psalm 79 vers 9

De Koninklijke Nederlandse Reddingsmaatschappij draait volledig op giften en donaties. Zo schonk in 2024 een man z’n gehele erfenis aan de Zandvoortse afdeling. Die kocht er een nieuwe tractor van met een bootswagen. De maatschappij verstuurt geen rekeningen voor bewezen diensten.

Dat doet God ook niet!

Wie in nood is, kan tot Hem roepen. Eén schreeuw om hulp is voldoende – en Hij is er. Hij redt ons uit de ellende. Hij verlost ons van onze zonden. Zo zijn we veilig voor het oordeel van God dat als een dreigende onweerswolk boven ons hoofd hing.

De prijs van onze redding is immens hoog: de Heere Jezus moest daarvoor sterven aan het kruis. God stond Zijn enige Zoon af. Dat is een onuitsprekelijke gave!

Kunnen we Hem daarvoor betalen? Onmogelijk, totaal onmogelijk!

Wel wensen we ons nu met al onze kracht aan Hem toe te wijden, Hem te danken en te prijzen!

Toen zij Hem zagen, stonden zij versteld, en Zijn moeder zei tegen Hem: Kind, waarom hebt U ons dit aangedaan? Zie, Uw vader en ik hebben U met angst gezocht. En Hij zei tegen hen: Waarom hebt u Mij gezocht? Wist u niet dat Ik moet zijn in de dingen van Mijn Vader?

Lukas 2 vers 48 en 49

De Heere Jezus was twaalf. Met Jozef en Maria vierde Hij het paschafeest in Jeruzalem. Zijn moeder en Jozef reisden terug, Hijzelf bleef in de tempel. Na drie dagen zoeken vonden ze Hem. Hadden ze niet kunnen weten waar Hij was? In de wedervraag van de Heere Jezus ligt dat zachte verwijt opgesloten. “Waarom hebt u Mij gezocht? Wist u niet dat Ik moet zijn in de dingen van Mijn Vader?”

Wat een treffende woorden, en dat uit de mond van een 12-jarige! Ja, van jongs af leefde Hij voor de Vader en in de dingen van Zijn Vader.

Voor God de Vader leven, is één ding. Maar de Heere Jezus wilde ook voor Hem sterven. Nóg verder kon Zijn liefde tot Hem niet gaan. Nóg meer kon Hij niet geven.

Wat moet de Vader verblijd zijn geweest toen Hij die wens bij Zijn Zoon zag!