In Grazige Weiden

Hierin is de liefde, niet dat wij God lief hebben gekregen, maar dat Hij ons liefhad en Zijn Zoon zond als verzoening voor onze zonden.

1 Johannes 4 vers 10

In september 1944 hadden de geallieerden de haven van Antwerpen ingenomen. Omdat de Duitsers de noordelijke kant van de Schelde nog in handen hadden, was die echter nog niet te gebruiken. De Britten bombardeerden op 3 oktober de dijk bij Westkapelle, het westelijkste dorp van Walcheren, zodat het eiland onder water kwam te staan en de Duitse stellingen uitgeschakeld werden. De weg naar Antwerpen was vrij.

De weg tot God was niet vrij. Door de vijandschap van de mens en zijn zonde was die geblokkeerd. Eerst moest de zonde worden weggedaan en Gods eer worden hersteld, vóórdat een mens tot God kon gaan. Dát werk heeft de Heere Jezus verricht!

Hij stierf aan het kruis en bracht daar het zoenoffer waardoor God volkomen genoegdoening heeft ontvangen. Zijn Naam is van elke blaam gezuiverd. Om dat te bewerken, moesten de golven van Gods oordeel over de Heere Jezus spoelen. Hij onderging de straf van de rechtvaardige Rechter. Daardoor is voor elk mens de weg tot God vrij!

Elia was een mens net zoals wij.

Jakobus 5 vers 17

God heeft in de Bijbel van heel wat mensen levensgeschiedenissen laten optekenen, vooral van oprecht gelovige mensen. Verzwijgt Hij daarbij hun fouten? Noemt Hij alleen hun goede kanten? Nee. Over de doden niets dan goeds – daar doet God niet aan. Hij beschrijft de dingen zoals ze zijn. Wel gepast en soms terughoudend. Waarom zouden slechte dingen tot in details benoemd moeten worden? Maar het is altijd eerlijk en duidelijk.

In de Bijbel wordt er echter ook op gewezen hoe alles weer in orde gebracht kon worden. Er is steeds een weg terug naar God. Hij is altijd bereid geweest om oprecht beleden schuld te vergeven.

Nu gaat het er niet alleen om dat we de levensverhalen van anderen kennen. Wij zijn verantwoordelijk voor ons leven. Hoe gaan we om met de donkere kanten daarvan? Slaan we zwarte bladzijden het liefst snel om, zodat we die kunnen vergeten? Dat werkt niet. Ons geweten blijft spreken. En God vergeet het nooit.

Ook voor ons is de weg open om voor God onze schuld te erkennen. Dan vergeeft Hij ons precies zo!

Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn van het ogenblik, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig.

2 Korinthe 4 vers 18

Op het Landgoed Keukenhof in Lisse staat het LAM-museum. Daarin draait het om eten en drinken. De kunstvoorwerpen zijn niet alleen aan de muur of op een sokkel te zien, maar ook op plekken waar je ze niet verwacht. Twee jaar geleden werkte er een liftmonteur. Hij gooide twee lege, ingedeukte bierblikjes in de prullenbak – maar het waren kunstvoorwerpen van de Fransman Alexandre Lavet.

Soms moet je leren met andere ogen naar iets te kijken. Dat geldt voor heel veel mensen. Hoe kijken ze naar datgene wat écht waardevol is: naar de eeuwigheid? Naar de toestand van hun ziel? Naar hun ontmoeting straks met de Schepper?

Kunt u iets bedenken wat nóg belangrijker is?

Als je erover nadenkt in het licht van de eeuwigheid, zijn de dingen van dit leven zó onbelangrijk! Wat echt telt, is dat we door het sterven van de Heere Jezus en het geloof in Hem met God verzoend zijn!

Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.

1 Johannes 1 vers 9

Een 34-jarige man in de Amerikaanse staat Colorado hield zeker 26 spinnen en een paar gilamonsters. Dat zijn de enige giftige hagedissen die in het wild in de Verenigde Staten leven. De dieren bewaren gif in hun onderkaak; bij een beet komt dat vrij. Zo’n gilamonster bijt niet snel, maar als hij bijt,  bijt hij goed. Vorig jaar overkwam de man het – en hij overleefde het niet.

Is het niet verstandiger om zulke dieren níet in je huis te hebben? Is het niet ook verstandiger om de zonde uit ons leven te verwijderen? Want bij de zonde weet je: het gaat niet misschien een keer mis, maar het oordeel komt gegarandeerd!

’t Is mogelijk dat mensen even van een zonde genieten, maar Gods straf is vreselijk. Daarom is het zaak om alle zonden die we hebben bedreven, kwijt te raken. Dat kan!

Als we onze zonden voor God belijden, vergeeft Hij ze ons allemaal. Dat kan Hij doen, omdat Christus op het kruis het oordeel erover al heeft ondergaan.

Bovendien is er tussen ons en u een grote kloof aangebracht, zodat zij die van hier naar u zouden willen gaan, dat niet kunnen en ook zij niet die vandaar naar ons zouden willen gaan.

Lukas 16 vers 26

De oudste brug ter wereld die nog altijd in gebruik is, dateert uit ongeveer 850 v.Chr. en bevindt zich in Turkije. Aan de overkant te kunnen komen, is heel wat waard. – In het hiernamaals komen we allemaal aan. Ieder heeft een onsterfelijke ziel. Het graf is niet een punt, maar een komma. Of misschien nog beter: een dubbele punt. Want daarna begint het eigenlijk pas. Het leven hier is immers maar een zucht. Dan volgt de eeuwigheid. En die is letterlijk oneindig belangrijker dan de enkele jaren hier.

In het hiernamaals is een enorme kloof. Die maakt scheiding tussen de plaats van het vreselijke oordeel en die van het grootste geluk. Over díe kloof ligt geen brug. Als een mens sterft, ligt z’n eeuwige bestemming onherroepelijk vast. Daarom is het van het allergrootste belang dat we aan de goede kant van de kloof terechtkomen: bij God en de Heiland Jezus Christus. Daartoe moeten we in dit leven voor Hem buigen en Hem in het geloof aannemen.

Jezus antwoordde hun: Mijn Vader werkt tot nu toe en Ik werk ook.

Johannes 5 vers 17

Op zaterdag 28 september 2024, ’s avonds om 8 uur, begonnen bij een spoorwegovergang in het Zeeuwse Oost-Souburg de bellen te rinkelen: er kwam een trein aan. Pas de volgende ochtend rond 11 uur stopten ze daarmee. Toen was de storing verholpen. Omwonenden zaten de hele nacht in de herrie: om tureluurs van te worden.

God waarschuwt de mensen. Onophoudelijk, elke dag weer. Hij werkt onafgebroken, net als de Heere Jezus. Voor Hem is er geen sabbat, geen rust. God probeert onvermoeibaar mensen tot bekering te leiden, zodat ze gered worden.

Dat ‘gerinkel’ is niet prettig voor wie niet luisteren wil. Het is irritant. ‘Laat me met rust!’ – dat is vaak de reactie. Maar het is volmaakte liefde van God dat Hij hen níet met rust laat. ’t Is toch geen liefde als je iemand zonder waarschuwing het verderf laat binnenlopen? – Wie zich niet laat waarschuwen, moet straks niet zeuren. Dan is het helemaal zijn eigen schuld als hij in de vuurzee belandt. Niemand in de hel zal kunnen zeggen dat hij geen enkele waarschuwing heeft gehad.