In Grazige Weiden

Ik nam het boekje uit de hand van de Engel en at het op, en het was in mijn mond zoet als honing, maar toen ik het opgegeten had, werd mijn buik bitter.

Openbaring 10 vers 10

Kinderen hebben veel smaakpapillen en daarom wordt elke smaak versterkt, ook de minder lekkere. Ze zijn vaak niet gek op spruitjes, want ze zijn bitter. Als je ouder wordt, verlies je van die papillen – en ga je steeds meer dingen lekker vinden. Door ingrijpen van de telers zijn spruiten tegenwoordig ook een stuk milder dan vroeger.

Het boekje dat Johannes opat, smaakte juist zoet, maar in zijn buik werd het bitter. Dat spreekt ervan dat Jezus Christus straks openlijk de Koning der koningen zal zijn – dát is zoet. Maar de weg daarheen is dat God oordelen over de mensheid zal moeten brengen – dát is bitter.

God wil allen het oordeel besparen, al hebben ze het verdiend. Het liefst zou Hij genade bewijzen en zegenen. Omdat Zijn Zoon aan het kruis het oordeel over de zonde droeg, kan God ook genadig zijn. Hij nodigt ieder uit om met belijdenis van zonden tot Hem te komen en in de Heere Jezus te geloven. Dan ontvangt hij genade – en dat is zoet!

Henoch wandelde met God, en hij was niet meer, want God nam hem weg.

Genesis 5 vers 24

Heeft God u al eens opgezocht? Nee, niet via dromen of visioenen, maar heeft Hij al eens op zo’n wijze tot uw geweten gesproken dat u Hem én uzelf daardoor hebt leren kennen?

Wie met God wandelt, wordt gekenmerkt door eenvoud. Er is geen opsmuk, geen dikdoenerij, niet het verlangen om indruk te maken. Hij is alleen gericht op God en op Zijn goedkeuring.

Een mens die met Hem wandelt, stelt ook zijn vertrouwen volledig op Hem. Wat er ook op hem afkomt, zijn vertrouwen op God wordt niet geschokt. We kunnen werkelijk alles in ons leven aan Hem overlaten.

De innige omgang met onze God en Heiland mogen we koesteren als het kostbaarste dat op aarde te vinden is. We blijven daardoor gelukkig en God is in staat ons geweten eenvoudig aan te raken. Daardoor kan Hij ons bijsturen als we van het rechte spoor dreigen af te raken.

De zegen van de nabijheid van de Heiland en onze Vader is met niets te vergelijken!

Jezus zei tegen hem: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij.

Johannes 14 vers 6

In het zuiden van Frankrijk, oostelijk van Marseille, ligt het plaatsje Le Muy. Twee jaar geleden vielen daar zware regenbuien. De rivier de Couloubrier trad buiten zijn oevers en een brug erover brak in tweeën. Daardoor werd een gedeelte van de plaats onbereikbaar: de enige weg erheen liep over die brug.

De enige weg naar God de Vader, dat is de Heere Jezus. Hij noemde Zichzelf niet een weg, één van meerdere mogelijkheden om met God in verbinding te komen, maar de Weg. – Dat is heel exclusief. Dat schuift de vele religies in de wereld terzijde. Dat is níet, vinden velen, van deze tijd. Het is wél de eeuwige waarheid van de God van hemel en aarde. Als Zijn Zoon het zo zegt, hebben we geen keus: we moeten dat aanvaarden.

Waarom ook niet? Waarom zouden we niet in Hem geloven? Hij heeft ons toch liefgehad, zó lief dat Hij ook voor ons naar het kruis is gegaan? En als we Hem aannemen, maakt Hij ons toch immens rijk en gelukkig? Waarom zouden we Hem dan niet willen?

De HEERE bezat Mij aan het begin van Zijn weg, al vóór Zijn werken, van oudsher. Van eeuwigheid af ben Ik gezalfd geweest, vanaf het begin, vanaf de tijden voordat de aarde er was (...) Toen was Ik bij Hem, Zijn Lievelingskind, Ik was dag aan dag Zijn bron van blijdschap, te allen tijde spelend voor Zijn aangezicht.

Spreuken 8 vers 22, 23 en 30

De Heere Jezus is de eeuwige Zoon van God. Hij heeft geen begin gekend. Altijd was Hij bij de Vader. De Vader was God en Hijzelf was God, evenals de Geest. De Vader heeft op bijzondere wijze van Zijn Zoon genoten. Hij was Zijn bron van blijdschap.

Is het dan niet onbegrijpelijk dat Hij Zijn geliefde Zoon Mens liet worden om aan het kruis te kunnen sterven? Het is werkelijk een onuitsprekelijke gave geweest!

Hij liet Zijn geliefde Zoon naar Golgotha gaan om er het oordeel over de zonden te ondergaan. De Heere Jezus moest daar het offer voor de zonde brengen. Dat kostte Hem het leven. Hij stortte Zijn bloed.

De liefde van de Vader en Zijn bereidheid zelfs Zijn enige Zoon af te staan, kunnen we nooit volledig begrijpen, maar we zullen Hem er altijd voor loven!

Ja, U zult al hun zonden werpen in de diepten van de zee.

Micha 7 vers 19

Het vrachtschip de Verity voer op 24 oktober 2023 van Bremen naar het Verenigd Koninkrijk. In de buurt van Helgoland botste het op een ander schip en zonk. Vijf opvarenden kwamen om. Het wrak lag op veertig meter diepte. In de zomer van 2024 werd het in twee delen gezaagd en zo opgetakeld.

De zonden die God in zee werpt, komen nooit meer boven water. Ze blijven daar liggen. ’t Is natuurlijk beeldspraak, maar een heel krachtige beeldspraak: als God vergeeft, is dat definitief en onherroepelijk!

Het is dan ook niet ‘per ongeluk’ dat onze zonden naar de diepte zinken. Nee, God vergeeft ze ons als we ze voor Hem belijden. Dat heeft Hij in de Bijbel beloofd – en Hij houdt woord! Hij doet dat ook.

Hij kán onze zonden dan vergeven, omdat Zijn eigen Zoon het oordeel erover heeft gedragen. Want het is duidelijk: Hij kan niets door de vingers zien, want Hij is heilig. Hij vergeeft ons alleen maar op grond van het sterven van Jezus Christus; Híj droeg de zonden voor allen die in Hem zouden geloven. Door Hem zijn we voor eeuwig van onze zonden bevrijd.

HEERE, U doorgrondt en kent mij. U kent mijn zitten en mijn opstaan, U begrijpt van verre mijn gedachten.

Psalm 139 vers 1 en 2

God weet alles. David, de dichter van deze Psalm, was zich ervan bewust dat God zijn hele leven kende. Hij nam al zijn gedachten, woorden en daden waar. Niets kon voor Hem verborgen blijven.

God is overal. Het is niet mogelijk om aan Hem te ontkomen. Mensen hebben het wel geprobeerd. Zinloos. Hoe zou je je kunnen verstoppen voor de Schepper? Daarvoor is op ons kleine aardbolletje in het grote heelal echt geen plaatsje te vinden.

God kan alles. Hij, de Almachtige, schiep de hemel en de aarde met alles erin en erop. Hij sprak – en het was er. En nu bestuurt Hij alles: het immense heelal en de loop van de hemellichamen. Verder het grote wereldgebeuren. Maar ook het leven van ieder persoonlijk met de ontelbare kleinigheden.

Deze grote God houdt van ons. Zijn liefde gaat naar alle mensen uit. Hij is niet tegen ons, maar voor ons. Hoewel Hij ons kent met onze grote fouten en gebreken, heeft Hij ons lief. Hij wil ons helpen en redden. Hij gaf daarvoor zelfs Zijn geliefde Zoon!