In Grazige Weiden

Zonder het vergieten van bloed vindt er geen vergeving plaats.

Hebreeën 9 vers 22

Op 10 juni 2023 werd een 59-jarige man in Arnhem in zijn woning in een woonwagenkamp overvallen. Drie jongeren bedreigden hem met een mes en namen tassen met kleding mee. Een aantal maanden later kreeg de politie daar een anonieme brief. Een echtpaar deelde mee dat hun zoons erbij betrokken waren, en dat ze een goed gesprek met hen hadden gevoerd. Ze verzochten de politie om excuses aan het slachtoffer over te brengen. Daartoe waren ze graag bereid, maar daarmee was de kous niet af.

Je kunt niet zondigen, ‘sorry’ zeggen en dan denken dat alles is opgelost. Zó eenvoudig is het niet. Er moet bloed vloeien!

Wat kunnen we dankbaar zijn dat de Heere Jezus Christus Zíjn bloed heeft gestort! Hij was Zelf onschuldig, maar nam onze zonden op Zich; zo stierf Hij.

Voor ons is het nu wél eenvoudig: als we onze knieën voor God buigen en onze zonden belijden, vergeeft Hij ons alles – op grond van het vergoten bloed van de Zaligmaker. Hem komt onze dank toe.

Zij zal een Zoon baren, en u zult Hem de naam Jezus geven, want Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden.

Mattheüs 1 vers 21

Een engel liet Jozef weten dat de eerste Zoon van zijn toekomstige vrouw Maria de Redder van Zijn volk Israël zou zijn. Die Messias verwachtten de vrome Joden reikhalzend.

Jezus Christus vervulde de grote wens van de Joden niet: hen bevrijden van de Romeinen. Hij kwam niet in de eerste plaats om hen uit hun uiterlijke nood te redden, maar dacht vooral aan hun innerlijke problemen, aan hun schuld tegenover God.

De engel had het duidelijk gezegd: Christus kwam om het volk van hun zonden te bevrijden. Hij stierf daartoe aan het kruis. Daar bracht Hij het zoenoffer voor de zonde.

Het verlossingswerk van de Heere Jezus is niet beperkt tot één volk. Hij volbracht de verzoening voor de hele wereld. God biedt dan nu ook alle mensen vergeving aan. Die blijde boodschap geldt voor alle volken en culturen. Mannen en vrouwen, ouderen en jongeren: allen worden hartelijk uitgenodigd om eeuwig gelukkig te worden.

O, alle dorstigen, kom tot de wateren, en u die geen geld hebt, kom, koop en eet, ja, kom, koop zonder geld, zonder prijs, wijn en melk.

Jesaja 55 vers 1

In juni 2024 raakte in Zevenhuizen een 3-jarig meisje vermist. Ze was in een onbewaakt moment uit huis weggeglipt. Even later belde de plaatselijke Jumbo naar de politie: er liep een wel heel jonge klant in de winkel rond. Het meisje had een kleine winkelkar met boodschappen gevuld: chips, gebak, chocolademelk, fruit en makreel. Of ze ook een portemonnee bij zich had?

Kopen zonder geld – dat is onder mensen niet gebruikelijk. Bij God wel! Hij nodigt alle mensen uit die dorst hebben naar het ware geluk. Ze kunnen bij Hem vrede en rust krijgen, zonder ervoor te betalen. Hij biedt hun het eeuwige heil aan, zondenvergeving en verzoening, zonder dat er een prijskaartje aan hangt.

Is dat dan echt gratis? Nee, natuurlijk niet. Er is duur voor betaald. Dat deed Zijn eigen Zoon, de Heere Jezus Christus. Hij betaalde met Zijn bloed. Dat betekent: Hij ging in de dood om ons het eeuwige leven te kunnen geven. Wie nu in het geloof tot Hem gaat, ontvangt dat inderdaad gratis!

U hebt mij in de onderste kuil gelegd, in duistere oorden, in diepten. Uw grimmigheid leunt op mij, U hebt mij neergedrukt door al Uw golven.

Psalm 88 vers 7 en 8

Horen we hier niet profetisch de stem van de Heere Jezus Christus klinken? Hij is de Zoon van God, van eeuwigheid af. Hij was in het grootste geluk en nam de hoogste plaats bij de Vader in. Maar Hij was bereid op aarde geboren te worden. Hij werd Mens. Het loon van de zonde is de dood. Gods heiligheid eist die straf. Omdat de mens Hem had onteerd, moest een Mens sterven. Daartoe kwam Christus uit de hemel. Zijn Menswording was noodzakelijk om het offer voor de zonde te kunnen brengen.

Het is onbegrijpelijk, maar op Golgotha legde God Zijn eigen Zoon “in de onderste kuil”. Hij leed daar drie uren lang in een inktzwarte duisternis. Zijn lijden was onpeilbaar diep. Gods grimmigheid – dat wil zeggen: Zijn heilige toorn over onze zonden – kwam neer op het hoofd van Zijn geliefde Zoon. De golven van het oordeel spoelden over Hem heen.

De Heere Jezus liet dat allemaal gebeuren, zonder een woord van tegenspraak of innerlijk verzet. Zwijgend leed Hij, uit liefde tot God en ons!

In het huis van Mijn Vader zijn veel woningen; als dat niet zo was, zou Ik het u gezegd hebben. Ik ga heen om een plaats voor u gereed te maken. En als Ik heengegaan ben en plaats voor u gereedgemaakt heb, kom Ik terug en zal u tot Mij nemen, opdat ook u zult zijn waar Ik ben.

Johannes 14 vers 2 en 3

Aan de King’s Road in Hongkong staan vijf woontorens. Ze hebben achttien verdiepingen en bevatten met elkaar 2.243 woningen. Er wonen zo’n 10.000 mensen in. Ruim zestig jaar geleden werden ze gebouwd en heetten toen Parker Estate. Intussen worden ze Monster Building genoemd.

’t Is niet ieders droomwens om zo hutjemutje te wonen. In het Vaderhuis zijn vele woningen, maar daar is ook volle vrijheid en alle ruimte. Het geluk is er volmaakt.

Het heerlijkste van de hemel is niet dat ziekte en pijn ontbreken, dat er geen verdriet, eenzaamheid en zonde is, maar dat de Heere Jezus er is. We zullen bij Hem zijn! – Als we bedenken dat Hij uit liefde tot ons Zijn leven heeft afgelegd, dat Hij ons redde van het eeuwige oordeel, dan hebben we toch geen grotere wens dan bij Hem te zijn?

Hij leidde hen naar buiten tot bij Bethanië. En Hij hief Zijn handen op en zegende hen. En het geschiedde, terwijl Hij hen zegende, dat Hij Zich van hen verwijderde. En Hij werd opgenomen in de hemel.

Lukas 24 vers 50 en 51

Wat is het voor de discipelen een wonderlijk ogenblik geweest toen hun geliefde Meester en Heere Jezus van hen scheidde en in de hemel werd opgenomen! Ze hoefden niet meer verdrietig te zijn, zoals veertig dagen daarvoor toen Hij was gekruisigd. Hij was zegevierend opgestaan!

Met opgeheven handen Zijn discipelen zegenend, voer de Heiland op naar de hemel. Op het kruis waren Zijn handen vastgenageld. Daar werd Hij voor ons tot een vloek, opdat wij van het eeuwige oordeel bevrijd konden worden.

Nu hief Hij Zijn handen op om hen te zegenen. Dat was het laatste wat de discipelen van Hem zagen. Zó mogen ook wij Hem zien, iedere dag. Vanuit de hemel zegent Hij ons, onafgebroken.

Eraan te denken dat Hij eerst tot een vloek moest worden, vóórdat Hij Zijn zegen over ons kon uitstorten, maakt ons diep dankbaar.