Maandag 26 oktober
Jezus zei tegen hem: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij.
Johannes 14 vers 6
In het zuiden van Frankrijk, oostelijk van Marseille, ligt het plaatsje Le Muy. Twee jaar geleden vielen daar zware regenbuien. De rivier de Couloubrier trad buiten zijn oevers en een brug erover brak in tweeën. Daardoor werd een gedeelte van de plaats onbereikbaar: de enige weg erheen liep over die brug.
De enige weg naar God de Vader, dat is de Heere Jezus. Hij noemde Zichzelf niet een weg, één van meerdere mogelijkheden om met God in verbinding te komen, maar de Weg. – Dat is heel exclusief. Dat schuift de vele religies in de wereld terzijde. Dat is níet, vinden velen, van deze tijd. Het is wél de eeuwige waarheid van de God van hemel en aarde. Als Zijn Zoon het zo zegt, hebben we geen keus: we moeten dat aanvaarden.
Waarom ook niet? Waarom zouden we niet in Hem geloven? Hij heeft ons toch liefgehad, zó lief dat Hij ook voor ons naar het kruis is gegaan? En als we Hem aannemen, maakt Hij ons toch immens rijk en gelukkig? Waarom zouden we Hem dan niet willen?